---------------
- ഒന്ന്‌-
---------------
അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ രണ്ടു രശ്‌മികള്‍ എന്റെ കൃഷ്‌ണമണികള്‍ തുളച്ചു, നെഞ്ചിനുള്ളില്‍ കടന്ന്‌ രണ്ടു കൈകളായി രൂപം മാറി ഹൃദയവും കരളും പറിച്ച്‌ മേശമേലിട്ടു. ആപ്പിളിനെ പോലെ രണ്ടായി പിളര്‍ന്നു. കത്തിമുനകൊണ്ടു പുഴുക്കളെത്തോണ്ടി മേശമേലിട്ടു.
`` കുറക്കനാണു നീ. നിന്നേ കണ്ടാലറിയാം. ആര്‍ത്തിപണ്ടാരമേ. വിടുക നീ അവളെ. എന്നെന്നേയ്‌ക്കുമായി. ഞാന്‍ വേശ്യ. നിന്നേ പോലുള്ള ഫൈവ്‌ സ്‌റ്റാര്‍ നായ്‌ക്കളുടെ കണ്ണിലെ കാമാഗ്നി എ(തയൊളിപ്പച്ചാലുമെനിയ്‌ക്കു തിരിച്ചറിയാം.''
അതുപറയുമ്പോള്‍ അവള്‍ കസേരയില്‍ നിന്നുമെഴുേറ്റിരുന്നു. കുനിഞ്ഞ്‌ രണ്ട്‌ കൈകളും ശക്തമായി മേശമേലൂന്നി മുന്നോട്ടു വളഞ്ഞ,്‌ മുഖം എന്റേതിനോട്‌ അടുപ്പിച്ച്‌, നേരീയ ശബ്ദത്തിലാണ്‌ പറഞ്ഞതെങ്കിലും, ശബ്ദത്തിന്റെ ഘനവും മൂര്‍ച്ഛയും, എന്നെ (പകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.
ഒരു സ്‌(തീയ്‌ക്ക്‌ ഇ(ത്തയുമാഞ്ഞാശക്തി വാക്കുകളിലൊതുക്കുവാന്‍ കഴിയുമോ? അലംഘനീയമായ കാര്‍ക്കശ്യത്തിന്റെ മൂര്‍ച്ഛയേറ്റിയ വാക്കുകള്‍.
മുഖം ചുവന്നു ജ്വലിച്ചിരുന്നു. തുടുത്ത ചുണ്ടുകള്‍ വലിഞ്ഞുമുറുകി നേര്‍രേഖയായി. വിടര്‍ന്ന ചുണ്ടിനുള്ളിലെ മുല്ലപ്പൂപല്ലുകള്‍ക്കിടയില്‍ ദംഷ്‌(ടകളുണ്ടായിരുന്നോ? മനോഹരമായ അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും (പവഹിച്ച അഗ്നിജ്വാല, ചുവന്ന റിഫ്‌ളക്‌ടറില്‍ തട്ടി (പതഫലിച്ച ശക്തമായ (പകാശരശ്‌മികള്‍ പോലെയായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളെ നേരിടാനാകാതെ, ഞാന്‍ ഞെട്ടി തല ഒരു വശത്തേയ്‌ക്ക്‌ തിരിച്ചുകളഞ്ഞു.
നെഞ്ചിനുള്ളില്‍ പലതവണ കതിനാവെടികള്‍ പെട്ടിയതുപോലെ. ഉള്ളം കിടുങ്ങി വിറച്ചുവെങ്കിലും, നിഷ്‌ക്കളങ്കമായ മുഖഭാവത്തോടെ ഞാനവളെ നോക്കിയിരുന്നു.
``ഇരുകാലി നായെ, ഒരിയ്‌ക്കല്‍ കൂടി ഇതുപോലൊരുകൂടിക്കഴ്‌ച നീയുണ്ടുക്കിയാല്‍....''
അതു പറയുമ്പോളവളുടെ ഇടതു ചൂണ്ടുവിരല്‍ എന്റെ രണ്ടു പുരികങ്ങള്‍ക്കും നടുവില്‍, നെറ്റിയെ സ്‌പര്‍ശിയ്‌ക്കാവുന്ന(തയും അടുത്തായിരുന്നു.
കഴികനേപ്പോലവള്‍ പുറത്തേയ്‌ക്ക്‌ പറുപോയി. സാരിത്തലപ്പ്‌ വായുവില്‍ ചിറകുകള്‍ പോലെ വിടര്‍ന്നുപാറി.
അവള്‍ പോയി എാറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും പുരികങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ തരിപ്പ്‌ വിട്ടുപോയില്ല.
അന്താളിപ്പു മാറി, ഉള്ളില്‍ ഒളിച്ചു പതുങ്ങിയിരുന്ന നിഗൂഢ മന്ദഹാസം ചുണ്ടില്‍ ചിരിയായി വിടരുവാനൊട്ടൊരുനേരം വേണ്ടിവന്നു.
``പാവം...ടൈമിംഗ്‌ പിഴച്ച ബാറ്റ്‌സ്‌ മാന്‍....''
പരസ്യമായി നുണയുമ്പോഴല്ല, രഹസ്യമായി അനുഭവിയ്‌ക്കുമ്പോഴാണ്‌ അനഭൂതികള്‍ക്ക്‌ ഉന്മാദമുണ്ടാകുക. വെളിച്ചത്തിലല്ല, ഇരുട്ടിലാണ്‌ ഉന്മാദത്തിന്‌ ചിറകുമുളയ്‌ക്കുന്നത്‌.
വെളിച്ചത്തില്‍ ആവൃതമാവുകയും, ഇരുട്ടില്‍ അനാവൃതമാവുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്‌ മനുഷ്യ സംസ്‌കാരത്തിന്റെ സത്ത. സംസ്‌കാരമെന്നത്‌ കൃ(തിമവും നിര്‍മ്മിച്ചെടുക്കാവുന്നതും.
മുന്തിരിയില്‍ നിന്നേ വീഞ്ഞുണ്ടാക്കുവാന്‍ കഴിയൂ. മുന്തിരിവള്ളിയുടേയോ, മുന്തിരിയുടേയോ വേദനയല്ല, വീഞ്ഞിന്റെ ലഹരിയാണ്‌ മുഖ്യം.
കായ്‌ക്കുകയെന്നതാണ്‌ മുന്തിരിവള്ളിയുടെ ധര്‍മ്മം. അല്ലാതെ വീഞ്ഞിനെതിരേ യുദ്ധം ചെയ്യലല്ല. മുന്തിരിക്കുലകള്‍ പറിച്ചെടുത്തേ വീഞ്ഞുണ്ടുക്കുവാന്‍ കഴിയൂ.
കഫേയില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി, തോള്‍ബാഗ്‌ മുതകത്ത്‌ നന്നായുറപ്പിച്ച്‌, പുറത്ത്‌ മതിലിനോട്‌ ചേര്‍ത്തുവച്ചിരുന്ന സൈക്കള്‍ ചവിട്ടി, ഞാന്‍ മുന്നോട്ടു പോയി.
സൈക്കിള്‍ ഇവിടെയുപേക്ഷിയ്‌ക്കാമായിരുന്നു. വേണ്ട. ഭൂതകാലത്തിന്റെ സിംഫണിയെ, നേടാന്‍ പോകുന്ന ഭാഗ്യതാരകത്തിലേയ്‌ക്ക്‌, വര്‍ത്തമാനത്തിന്റെ രഥമാക്കി, ഇതില്‍ തന്നെ യാ(ത തുടരാം, സമ്പന്നതയുടെ പുഷ്‌പകവിമാനമേറുന്നതുവരെ.
``തവിടിശ്ശീ, വരുന്നെടി ഞാന്‍, കാടാറുമാസം കഴിഞ്ഞ്‌. അനുഭവങ്ങളെ വാക്കുകളാക്കുന്ന, അടുത്ത കാടാറുമാസ വിരഹത്തിനുമുമ്പുള്ള, മദനോത്സവങ്ങള്‍ക്കായി. നൃത്തമണ്ഡപവും, സംഗീതവും, നീന്തല്‍ക്കുളവും, പട്ടുമെത്തയുമൊരുക്കി, മധുചഷകവുമായി, നീ കാത്തിരിയ്‌ക്കുക. ചടുലനൃത്തത്തിലിളകിയാടുന്ന നിന്റെ മേനിയും, ശൃംഗാരഗാനങ്ങളൂറിയൊഴുകുന്ന മദജലം തുളുമ്പുന്ന, നിന്റെ ചുണ്ടിന്റെ ലഹരിയും, നുണയുവാനിതാ ഞാനെത്തി.''
``രാക്ഷസാ, നിനക്കേതുവേഷം?''
``സ്വാത്തികന്‍.''
``അനുഭവങ്ങള്‍?''
``അനുഭവങ്ങള്‍ക്കായി കാത്തിരുന്നാല്‍ ആയുസ്‌ പാഴായിപ്പോകും. അനുഭവങ്ങളെ സൃഷ്ടിയ്‌ക്കുവാന്‍ കഴിവുള്ള കഥാപാ(തങ്ങളെ കണ്ടെത്തി തിരക്കഥയെഴുതി സംവധാനം ചെയ്‌ത്‌ അനുഭവങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു. ദൃശ്യപൊലിമയ്‌ക്കും, അവിചാരിതമായ വഴിത്തിരിവുകള്‍ക്കും, ആത്മാവിനെ സ്‌പര്‍ശിയ്‌ക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അനുഭവിച്ചാര്‍ജ്ജിച്ച നിറഭാണ്ഡങ്ങളുടെ ചുമടുണ്ടെന്റെ ചുമലില്‍.''
``പൂക്കളെ(ത വാടിക്കരിഞ്ഞു?''
``പൂവിനെയാദ്യം ചെടിയില്‍ നിറുത്തി ഞാന്‍ ഭംഗിയാസ്വദിച്ചു. പിെന്ന പ്പിന്നെ മണത്തു, ഇതളുകളില്‍ തലോടി, ഒടുവില്‍ പറിച്ചുചൂടി.''
``(കൗഞ്ചപ്പക്ഷികളേയൊ?''
``ആണിനെ അമ്പെയ്‌തു കൊന്നു. പെണ്ണിനെ വാത്സ്യായനമഹര്‍ഷിയുടെ പര്‍ണ്ണശാലയിലെ യോഗിനിയാക്കി.''
``നിഷാദ!''
``ധൃതിവവേണ്ടാ...അനുഭവങ്ങള്‍ നിനക്കു ഞാന്‍ പകര്‍ന്നു നല്‌കാം.... നിലമൊരുക്കി നീ കാത്തിരിയ്‌ക്കുക....''
മൊബൈലിന്റെ അങ്ങേത്തലയ്‌ക്കല്‍ കാമാര്‍(ദമായ ഞരക്കം, ഈണത്തിലമര്‍ത്തിയ ചിരിയില്‍ കുഴഞ്ഞു ചേര്‍ന്നു.
വെയിലിന്‌ ചൂടേറുന്നു. ബാറിന്റെ മുന്നില്‍ സൈക്കിളിറങ്ങി. വെളിച്ചം കുറഞ്ഞ മൂലയില്‍ ഞാനിരിയ്‌ക്കാറുള്ള മേശയ്‌ക്കരുകില്‍ ബാറിന്നഭിമുഖമായിത്തന്നെ ഞാനിരുന്നു. ബിയറും വിസ്‌ക്കിയും നുണഞ്ഞ്‌ പുകയൂതി ഞാന്‍ എതിരേകിടന്ന ഒഴിഞ്ഞ കസേരയിലേയ്‌്‌ക്കുനോക്കി.
ഞാന്‍ വന്ന ദിവസ്സവും ആ കസേര ഇങ്ങനെ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കകയായിരുന്നു.
മൂന്നു മാസത്തെ കഠിന പരിശീലനവും ഗവേഷണവും വേണ്ടി വന്നു ചേരിയേക്കുറിച്ചറിയുവാന്‍.
പക്ഷെ, യാ(ത ഈ കസേരയില്‍ വഴിമുട്ടി നിന്നു. പത്മവ്യൂഹത്തില്‍ കടക്കുന്ന പോലെയാണ്‌ ചേരിയിലേയ്‌ക്കുള്ള (പവേശനവും. അപരിചിതര്‍ പലപ്പോഴും തിരികേ വന്നിട്ടില്ല.
ബിയറിനു പുറകേ എത്തിയ മാംസത്തുണ്ടുകള്‍ നുണഞ്ഞു കൊണ്ട്‌ ചിന്തയില്‍ മുഴുകി സ്‌കോച്ച്‌ വിസ്‌ക്കിയുടെ അടപ്പുമാറ്റി കുപ്പി മൂക്കിനോടടുപ്പിച്ച്‌ മണം ആസ്വദിച്ചു.
-------------
-രണ്ട്‌-
-------------
``ആര്‍ യൂ മിസ്‌റ്റര്‍ റാം?''
``യെസ്‌.''
ഈ മൂന്നാം കിട ബാറിലും എന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നവരോ?
`` ഐ ആം ഉദയ്‌ ശങ്കര്‍.''
പരുക്കന്‍ പൈജാമയും ജൂബയും ധരിച്ച ദീര്‍ഘാകായന്‍. ഭംഗിയായി വെട്ടിയൊതുക്കിയ ധാടിയും മുടിയും. കറുപ്പും വെളുപ്പും ഇടകലര്‍ന്ന രോമങ്ങള്‍ വല്ലാത്ത ഭംഗിയില്‍ ഇഴുകിച്ചേരുന്നു. സഹാനുഭൂതിയും ആജ്ഞാശക്തിയും സ്‌ഫുരിയ്‌ക്കുന്ന കണ്ണുകളില്‍ ബുദ്ധിയുടെ തിളക്കം.
`` ഞാന്‍ നിങ്ങളെ സ്ഥിരമായി വായിയ്‌ക്കാറുണ്ട്‌. കോളമിസ്‌റ്റ്‌, പ(ത(പവര്‍ത്തകന്‍, നോവലിസ്റ്റ്‌, വികര്‍ശകന്‍ തുടങ്ങി എല്ലാനിലയിലും. യോജിച്ചും വിയോജിച്ചും.
എന്റെ തോള്‍ബാഗ്‌ ക്യാര്യറിലുറപ്പിച്ച്‌ സൈക്കിള്‍ ഉരുട്ടി നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ (െപാഫസ്സര്‍ പറഞ്ഞു.
``നാഗരികതയുടെ മാലവന്യക്കൂമ്പാരമായി ചേരികളെ വളര്‍ത്തുന്ന നിങ്ങള്‍ സാമ്പത്തികത(ന്തങ്ങളുള്ള (കൗഡില്ല്യന്മാരായ മാര്‍ക്കറ്റിക്കോണമിയിലെ ദല്ലാളന്മാരോ കച്ചവടക്കാരോ ആണ്‌. ഗവേഷണങ്ങള്‍, സാമ്പത്തിക സര്‍വ്വേകള്‍, സിദ്ധാങ്ങള്‍, സാഹിത്യം, സിനിമ. നാഗരികതയുടെ അനിവാര്യതയാക്കി ചേരികളെ. ഇവിടത്തെ മൃഗ തൃഷ്‌ണകളിലും ദുരിത ദുര്‍ഗ്ഗന്ധങ്ങളിലും മൈഥൂനം നടത്തുന്ന ജാരന്മാരായേ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിങ്ങളെ കാണാനാകൂ.''
വഴിയലെ വിസര്‍ജ്ജ്യത്തെ കവച്ചുചാടിയ എന്നെ നോക്കി (െപാഫസര്‍ ചോദിച്ചു.
``എഴുത്തിന്റെ ലക്ഷ്യമെന്താണ്‌.''
ദുര്‍ഗ്ഗന്ധം അസ്സഹ്യമാകുന്നു. ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ നായയുടെ ശവത്തില്‍ പുളയുന്ന പുഴുക്കള്‍, ഈച്ചകളുടെ ആ(കമണത്തിലസ്വസ്ഥരായി പറ്റമായി പുറത്തേയ്‌ക്ക്‌ ഞുളഞ്ഞോടി. ഞങ്ങളുടെ കാലടികളുടെ (പകമ്പനത്തില്‍ (പകോപിതരായ ഈച്ചകള്‍ ആ(േകാശിച്ചുകൊണ്ട്‌ പറുയര്‍ന്നു.
കോളിനികളിലെ പരിശീലനം വെറുതേയായി. കേട്ടറിഞ്ഞതിനേക്കള്‍ എ(ത ഭീകരം.
തൊണ്ടയിലെന്തോ തടഞ്ഞപോലെ. കുടല്‍മാലയിളകി മേലോട്ട്‌ പൊങ്ങിയോ ?
ദുര്‍ഗ്ഗന്ധം മറികടക്കാനുള്ള സൂ(തവിദ്യയ്‌ക്കായി (പസാധകര്‍ സമ്മാനിച്ച അരോമാ സിഗാര്‍ഡബ്ബകളിലൊന്നു തുറന്ന്‌ ഒരെണ്ണം (െപാഫസര്‍ക്കും നീട്ടി.
രണ്ടുകവിളൂതി സിഗാറിന്റെ മണമാസ്വദിച്ചു.
വ്യത്യസ്‌ത മണമുള്ള സിഗാറുകള്‍ മാറിമാറിയുപയോഗിച്ചാലതിന്റെ മണം വിട്ടുപോകാതെ ആസ്വദിയ്‌ക്കാനാകും.
ഒരുസാഹിത്യ കൃതിയ്‌ക്കോ സാഹിത്യകാരനോ സമൂഹത്തെ മാറ്റാനോ പുന:സൃഷ്ടിയ്‌ക്കാനോ ആകില്ല.''
ഇ(ന്ദിയ സുഖങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടിയുള്ള സമ്പത്ത്‌. അതിനപ്പുറമുള്ള (പശസ്‌തിയും അവാര്‍ഡും. അല്ലാതെ ഈ വൃത്തികെട്ട അഴുകിയ കുടല്‍മാലയെടുത്ത്‌ പൂമാലയായണിയാനോ ?
``കാപട്യം. നിങ്ങളേപ്പോലുള്ളവരുടെ രക്ഷപ്പെടീല്‍ ത(ന്തം. ഒരുമലയെ നിങ്ങള്‍ക്കു വലിച്ചുമാറ്റാനാകില്ല. എന്നാല്‍ മാറ്റത്തിനായി കനലെരിയുന്ന മനസ്സില്‍ ഉലവയ്‌ക്കുവനോ ഒരുകവിളൂതുവാനോ ആകും. അതറിയാവുതുകൊണ്ടാണ്‌ നിങ്ങള്‍ എക്‌സ്‌ക്ലൂസിവുകളും കോണ്‍(േടാവെഴ്‌സികളുമുണ്ടാക്കി കനലിനെ പുകയ്‌ക്കുത്‌. ദുരന്തങ്ങളുണ്ടാകുമ്പോള്‍ വിലപിയ്‌ക്കുകയല്ല വേണ്ടത്‌. അതുണ്ടാകാതിരിയ്‌ക്കാനുള്ള ജാ(ഗതയും അതിലിടപെടാനുള്ള മനസ്സുമുണ്ടാകണം. ദുരന്ത വീട്ടിലെ കൂട്ടക്കരച്ചിലില്‍ പക്ഷം ചേര്‍ന്നു നിലവിളിയ്‌ക്കുന്നത്‌ വഞ്ചനയും കാപട്യവുമാണ്‌.''
സൈക്കിളില്‍ നിന്നും എന്റെ ബാഗുമെടുത്ത്‌ വീടിന്റെ വരാന്തയിലേയ്‌ക്ക്‌ കയറിക്കൊണ്ട്‌ (പാഫസര്‍ തുടര്‍ന്നു.
``മാറ്റമുണ്ടാക്കുമോ എന്നത്‌ തര്‍ക്കവിഷയമാക്കേണ്ടതില്ല. നിങ്ങള്‍ക്കു തെളിഞ്ഞ ചിന്തയും തൂലികയ്‌ക്ക്‌ ലക്ഷ്യവുമുണ്ടായാല്‍ മതി.''
ബാഗ്‌ ചുവരിനോട്‌ ചേര്‍ന്ന ഷെല്‍ഫില്‍ വച്ചുകൊണ്ട്‌ (െപാഫസര്‍ താക്കീതെവണ്ണം വീണ്ടുമാവര്‍ത്തിച്ചു.
``ചേരിയിലെ വഴികള്‍ അന്യര്‍ക്കുനേരെയടയ്‌ക്കപ്പെട്ട പത്മവ്യൂഹമാണെെന്നപ്പോഴുമോര്‍ക്കണം.''
കടുംകാപ്പി നുണഞ്ഞുകൊണ്ട്‌, സായാഹ്ന സൂര്യന്റെ ചെങ്കിരണങ്ങള്‍ നോക്കി, ചിന്തയിലാണ്ട്‌, ചാരുകസേരയില്‍ നിവര്‍ന്നുകിടന്നു.
``ചേരികള്‍ നാഗരികതയടെ വിസര്‍ജ്ജ്യമാണ്‌. അസംസ്‌കൃത വസ്‌തുവുമാണ്‌. മാനവികതയുടെ മൂല്യമോ ദേശീയതയുടെ അഭിമാനമോ തത്ത്വശാസ്‌(തത്തിന്റെ രക്തഛായയോ ഇല്ലാത്ത (പായോഗിക രാഷ്‌(ടീയത്തിന്റെ അധികാരമോഹികളും, പരിഷ്‌കൃത നാഗരികതയുടെ ഉത്‌പ്പാദകരും, അവരുടെ ഉത്‌പ്പന്നങ്ങള്‍ നൂറ്റാണ്ടുകളായി അപരിഷ്‌കൃതന്റെ ദാരി(ദ്യത്തില്‍ നിന്നും ചീഞ്ഞ ശവത്തില്‍ നിന്നും നിര്‍മ്മിച്ചുകൊണ്ടേയിരിയ്‌ക്കുന്നു. ദുരിതങ്ങള്‍ക്കുമേലേ പറക്കുന്ന കഴുകന്മാര്‍. ഇരുട്ടിലും വെളിച്ചത്തിലും വൃക്ഷശിഖരങ്ങളില്‍ തലകീഴായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന, പക്ഷിയുടേയും മൃഗത്തിന്റേയും രൂപമുള്ള, രണ്ടിന്റേയും വ്യക്തിത്വമില്ലാത്ത, ഒരേയിടത്തുകൂടിത്തന്നെ തിന്നുകയും കാഷ്ടിയ്‌ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വാവലുകള്‍. അവസരം നോക്കി ഇരയുടെ പിന്നാലെ പതുങ്ങി നടക്കുന്ന കഴുതപ്പുലികള്‍. ചോരവാര്‍..........''
വി(ഭമിച്ചകണ്ണുകള്‍ ചേരിക്കാഴ്‌ചയുമായി പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ (ശമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ദുര്‍ഗ്ഗന്ധവുമായി മൂക്ക്‌ ഇനിയും സന്ധിചെയ്‌തിട്ടില്ല. അരോമാ സിഗാറിന്റെ സുഗന്ധവും രുചിയുമാസ്വദിച്ച്‌, അരോചകമായ (െപാഫസറുടെ വാക്കുകളെ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ലയിയ്‌ക്കാന്‍ വിട്ട്‌ ഞാന്‍ ചേരിക്കാഴ്‌ചകളിലേയ്‌ക്ക്‌ നോട്ടമിറക്കി.
അനുഭവങ്ങള്‍. മൃഗതൃഷ്‌ണകള്‍ കുഴഞ്ഞു ചേര്‍ന്ന ജീവിതത്തിന്റെ അ(പതീക്ഷിത ചേരിക്കഴ്‌ചകള്‍. എവിടെയാണവ ഒളിഞ്ഞിരിയ്‌ക്കുന്നത്‌ ?
ഇ(ന്ദിയങ്ങള്‍ വി(ജംഭിതരായി മോഹസാഫല്യത്തിനിരതേടി. അക്ഷമയുടെ തിരത്തള്ളലില്‍ ഇളകിയാട്ടം നടത്തി. നവര(ന്ധങ്ങള്‍ തുറന്ന്‌ വികസിയ്‌ക്കുകയും ചുരുങ്ങുകയും ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരുന്നു.
-----------
മൂന്ന്‌
-----------
തെരുവില്‍ മാലിന്യങ്ങള്‍ക്കുമീതേ ഫുട്‌ബോള്‍ കളിയ്‌ക്കുന്ന വൃത്തികെട്ട ചേരിപ്പിള്ളേരുടെ മാലിന്യങ്ങള്‍ കോലം കുത്തിയ ദേഹം, മുഖത്ത്‌ ഛായം തേച്ച യൂണിഫോമിട്ട പട്ടാളക്കാരെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു. അപരിഷ്‌കൃത ഭാഷയില്‍ അശ്ലീലം കോര്‍ത്ത അട്ടഹാസങ്ങള്‍.
സായാഹ്നസൂര്യന്‍ ചേരിയിലേയ്‌ക്ക്‌ മഞ്ഞ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ നോക്കി. മഞ്ഞ കലര്‍ന്ന ചേരിവഴികളിലൂടെ സ്‌കൂള്‍കുട്ടികള്‍ മടങ്ങി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അവര്‍ക്കൊപ്പം, എന്നാലൊറ്റതിരിഞ്ഞ്‌, മഞ്ഞവെയിലിന്‍ ശോഭയേറ്റി, പശുക്കിടാവിന്റെ ചലനത്തോടെ, ഭയന്നിട്ടെന്നപോലെ, ഉത്‌ക്കണ്‌ഠയോടെയൊരു പെണ്‍കുട്ടി കളിപ്പള്ളേരുടെയരുകിലായി വന്നുനിന്നു. അതിലൊരുവന്‍ പ(ന്തണ്ടു വയസ്സോളം (പായമുള്ളവന്‍, അവളുടെയരുകിലേയ്‌ക്കോടിവന്നെന്തോ പറഞ്ഞു. അവള്‍ വന്നതിനേക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍ മുന്നോട്ടു നടന്നു.
ഹാവൂ..... ശരീരത്തിന്‌ ഒത്ത സ്‌(തീയുടെ മുഴുപ്പ്‌. അരപ്പാവടയ്‌ക്കു കീഴേ മുഴുത്ത കണങ്കാലുകള്‍ക്ക്‌ കൈതപ്പൂവിന്റെ നിറം. തോള്‍ബാഗിന്റെ കാലുകള്‍ അവളുടെ അരക്കെട്ടിനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിയ്‌ക്കുന്നു. ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിനുതാഴെ വിടര്‍ന്നു വിസ്‌തൃതമായ ഭാഗത്തോട്‌ ഒട്ടി നില്‌ക്കുന്ന പാവാട സ്‌(തീവടിവിന്റെ മാദകഭാവത്തിനെ അലങ്കരിച്ചു വര്‍ണ്ണാഭമാക്കി. കക്ഷത്തിന്നിടയിലൂടെ കടന്നു പോയ തോള്‍ബാഗിന്റെ കൈകള്‍ ഉരുണ്ട മാറിന്റെ മുഴുപ്പും ഭംഗിയും വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചു. നടത്തത്തിന്റെ താളത്തില്‍, ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങളുടെ ഉയര്‍ച്ച താഴ്‌ച്ചയില്‍ തുളുമ്പുന്ന മാറുകള്‍ അവയുടെ മുഴുപ്പിനൊപ്പം മൃദുലതയും സ്‌നിഗ്‌ദതയും വെളിപ്പെടുത്തി. പിന്നില്‍ ഉരുണ്ട നിതംബത്തിന്റെ ചലനത്തിനൊപ്പം താളമിടുന്ന തോള്‍ബാഗിന്റെ ചലനം, എന്നെ അവളുടെ തോള്‍ബാഗിലേയ്‌ക്ക്‌ ആവാഹിച്ചു കയറ്റി.
``അവള്‍ സംവൃത. പ്ലസ്‌ടൂവിന്‌ പഠിയ്‌ക്കുന്നു. മറ്റേതവളുടെ അനുജന്‍. അവനിപ്പോള്‍ പറഞ്ഞത്‌ അച്ഛന്‍ വീട്ടിലില്ലെന്നാണ്‌. അതുകൊണ്ടാണവളങ്ങോട്ടു പോയത്‌. അല്ലെങ്കിലിങ്ങോട്ടു വരുമായിരുന്നു. പിതാവിന്‌ മകളുടെ മാദകസൗന്ദര്യമാസ്വദിയ്‌ക്കണം. വിറ്റാല്‍ പണവുംകിട്ടും. അമ്മ മകളുടെ പരിശുദ്ധിയ്‌ക്കും ഉയര്‍ച്ചയ്‌ക്കുമായി ശരീരം വിറ്റ്‌ കാവലിരിയ്‌ക്കുന്നു. ഭര്‍ത്താവ്‌ ഭാര്യയുടെ മാംസത്തിന്റെ വിഹിതംപറ്റി മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയില്‍ മദനോത്സവങ്ങളിലേയ്‌ക്കൂളിയിടുന്നു. പെണ്‍കുട്ടി മറ്റൊരുസമുദായക്കാരനുമായി (പണയത്തിലാണ്‌. അയാളും ഈ ചേരിയില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്നവന്‍ തന്നെ. ഇപ്പോള്‍ സോഫ്‌റ്റ്‌വയര്‍ എഞ്ചിനിയറായി വലിയൊരു കമ്പനിയില്‍ ജോലി നോക്കി വരുന്നു. നാഗരികതയുടെ ഭാഗമായി നഗരത്തില്‍ താമസം. ഈ ചേരിയിലുള്ളവരെല്ലാമങ്ങനെയാണ്‌. ഇവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാന്‍ വല്ലാതെ വ്യ(ഗതപ്പെടുന്നു. എന്നാല്‍ പുറത്തേയ്‌ക്കുപോകുന്നതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍പ്പേരിങ്ങോട്ട്‌ വരുന്നു. ചേരി അനുദിനം വളര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിയ്‌ക്കുന്നു, നഗരത്തിനൊപ്പം.''
``(പാഫസറുടെ കുടുംബം ?''
ഒരിയ്‌ക്കല്‍ ചേരിയ്‌ക്ക്‌ പുറത്തേയ്‌ക്ക്‌ പോകുമ്പോള്‍ ചോദിച്ചു.
`ഭാര്യയും മകളുമുണ്ട്‌. ഞങ്ങളീ ചേരിയില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍വരാണ്‌. ഭാര്യ സെ(കട്ടേറിയറ്റ്‌ ജീവനക്കാരിയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ രാഷ്‌(ടീയവും സാമൂഹികവുമായ നിലപാടുകളുടെ (പതികാരമായി അവളെ കൂട്ട ബലാത്സംഗത്തിനിരയാക്കി. അതിന്റെ വീഡിയോദൃശ്യങ്ങള്‍ വീഡിയോ പാര്‍ലറുകളിലൂടെ വിതരണം ചെയ്‌തു. മകളെന്ന മുകുളം, സേ്‌നഹിതന്മാരുടെ ഇടപെടല്‍, ആത്മഹത്യ ഒഴിവാക്കി. പക്ഷെ, അവളെന്നെ വിട്ടിട്ടു പോയി. ജോലി രാജിവച്ചു. അവളീ നഗരത്തില്‍ തെന്നയുണ്ട്‌. സ്‌(തീ വിമോചന(പസ്ഥാനത്തില്‍ സജീവമായി. ലൈംഗികത്തൊഴിലാളികളെ സംഘടിപ്പിച്ചു. എയ്‌ഡ്‌സ്‌ തുടങ്ങി ലൈംഗികരോഗം ബാധിച്ചവര്‍ക്കായി പുനരധിവാസ കേ(ന്ദം നടത്തുന്നു. തന്നേപ്പോലെ തകര്‍ത്തെറിയപ്പെട്ട, ഉള്ളില്‍ (പതികാരത്തിന്റെ കനലെരിയുന്ന, നിസ്സഹായതയിലുറഞ്ഞുപോയ ലൈംഗിക രോഗികളെ സംഘടിപ്പിച്ചു. തന്റെ ജീവിതം തകര്‍ത്തെറിഞ്ഞവരെ കണ്ടെത്തി രോഗം പകര്‍ന്നു നല്‌കുന്ന ആനന്ദയുദ്ധം ചെയ്യുന്ന വിശുദ്ധ യോദ്ധാക്കളുടെ കമാണ്ടറുമാണ്‌. കുറച്ചവധിയും, സ്ഥലംമാറ്റങ്ങളും, സ്‌നേഹിതന്മാരും സ്‌റ്റുഡന്‍സ്സുമെല്ലാമായപ്പോള്‍ ഞാനും ജീവിത്തതിലേയ്‌ക്ക്‌ മടങ്ങിയെത്തി, (കമേണെയായിരുന്നുവെങ്കില്‍പ്പോലും. രണ്ടു വര്‍ഷം മുമ്പ്‌ ഞാന്‍ റിട്ടയര്‍ ചെയ്‌തു. ചേരി എന്റെ (പവര്‍ത്തനമേഖലയും ജന്മ ഭൂമിയുമാണ്‌. ചേരി തിന്മകളുടെ വിളനിലമാണ്‌. നന്മകളും ധാരാളമുണ്ട്‌. ഇവര്‍ക്കെന്നോട്‌ സേ്‌നഹവും, ബഹുമാനവും കാരുണ്യവുമുണ്ട്‌. അിവിടെയായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ താമസിച്ചിരുന്നതെങ്കില്‍ ആ സംഭവമുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. അതിസമ്പന്നരും ചേരിനിവാസികളും ഒരേ സംസ്‌കാരമുള്ളവരാണ്‌. സുഖങ്ങള്‍ക്കായി എന്തും ചെയ്യും. എന്നാല്‍ ചേരിയിലെ ഓരോ ചാളയിലും കാരുണ്യത്തിന്റെ ദീപ(പഭ നിലവിളക്കിലെ വെളിച്ചം പോലെ നിറഞ്ഞിരിയ്‌ക്കുന്നു. ''
``മകള്‍ ?''
`` ഈ യാ(തയില്‍ മകളേയും കാണാം. ഹോസ്‌റ്റലില്‍ നിന്ന്‌ സോഷ്യോളജിയില്‍ പിജി ചെയ്യുന്നു. ''
---------------
നാല്‌
---------------
``ഗുഡ്‌മോണിംഗ്‌ അങ്കിള്‍.''
സു(പഭാതം കുയില്‍ നാദത്തിലെത്തിയത്‌ പുറകില്‍ നിന്നായിരുന്നു.
അവള്‍, സംവൃത. എന്തൊരുമുഴുപ്പ്‌. തുടുപ്പ്‌. പക്ഷെ ശബ്ദം കുട്ടിത്തത്തിന്റെ കൊഞ്ചല്‍ വിട്ടൊഴിഞ്ഞു പോയിട്ടില്ല.
`` മോണിംഗ്‌, മോള്‍ക്കീ അങ്കിളിനെ മനസ്സിലായോ ? വലിയ എഴുത്തുകാരനാണ്‌.''
`` ഹായ്‌ അങ്കിള്‍....''
വിടര്‍ന്ന വലിയ കണ്ണുകളോടെ അത്ഭുതത്തോടെ അവളെന്നെ നോക്കി.
``പേട്ടെ അങ്കിള്‍.... നേരം വൈകി....''
അവള്‍ വേഗത്തില്‍ നടന്നുപോയി.
ഹാവൂ.... ആ ബാഗ്‌.... അവളുടെ നിതംബത്തില്‍.....
``മിടുക്കിയാണ്‌. സ്‌കൂള്‍ ഫസ്‌റ്റ്‌. പാട്ടും, ഡാന്‍സും, സ്‌പോഴ്‌സും, ഗയിംസുമെല്ലാമുണ്ട്‌.''
ഭഗവാനേ ഞാനാ ബാഗായിരുെന്നങ്കില്‍.
``ചി(തശലഭം പോലൊരു പെകുട്ടി, അല്ലേ.... റാം ?''
`` അതെ.''
അല്ല, മുഴുത്ത ആപ്പിള്‍ പോലെ.
പഴയ ബാറില്‍ നിന്നും ഓരോ ബിയര്‍ കഴിച്ചിറങ്ങി. പുറത്തേ വാതിലിനരുകില്‍ അകത്തേയ്‌ക്കുകയറാനൊരുങ്ങിയയൊരുത്തന്‍ പെട്ടെന്ന്‌ പിന്‍വാങ്ങി. (െപാഫസറെക്കണ്ട്‌ വണങ്ങി മാഖം കുനിച്ച്‌ മാറിനിന്നു.
``മനോഹര്‍.''
(െപാഫസറുടെ ശബ്ദത്തിനസാധാരണമായ ഘനമുണ്ടായിരുന്നു.
``സര്‍..''
ചേരക്കണ്ണുകള്‍. അത്യാ(ഗഹം സ്‌ഫുരിയ്‌ക്കുന്ന മുഖത്ത്‌ മുറിപ്പാടുകള്‍. മുഷിഞ്ഞ വസ്‌(തങ്ങള്‍. ബലിഷ്‌ഠകായന്‍. തെമ്മാടിയെന്നു മുഖത്തെഴുതി വച്ചതുപോലെ. (െപാഫസറുടെ മുന്നില്‍ എന്തു വിനയം.
``ഉം''
(പഫസര്‍ മുന്നോട്ടു നടന്നു.
``സംവൃതയുടെ അച്ഛന്‍.''
കുറച്ചകലെയെത്തിയപ്പോള്‍ (െപാഫസര്‍ പറഞ്ഞു.
ഓ, ആപ്പിളിന്റെ ഉടമ.
എടോ ആപ്പിള്‍ വ്യാപാരി, നീ ആപ്പള്‍ തിന്നരുത്‌. വില്‌ക്കൂ. നിന്റെയാ ആപ്പിളിനെന്താ വില ?
ഞാനയാളെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അയാള്‍ ബാറിനകത്തേയ്‌ക്ക്‌ കയറി പ്പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഹേ... ആപ്പിള്‍ വ്യാപാരീ, നിനക്ക്‌ അനുഭവങ്ങളെ സൃഷ്ടിയ്‌ക്കാനാകുമോ....?
``ഡാഡി...''
കോളജിനു പുറത്ത്‌ കഫേയിലിരിയ്‌ക്കുമ്പോള്‍ കാഞ്ചന (െപാഫസര്‍ക്ക നേരെ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന രണ്ടു പൊതികളിലൊന്ന്‌ നീട്ടി. അതിനുള്ളില്‍ നിന്നും ഒരു ജോഡി പൈജാമയും ജൂബയും ഷൂസും റിസ്‌റ്റുവാച്ചും പേനയും പുറത്തേയെ്‌ക്കടുത്തു വച്ചു.
`` ഇതു മമ്മി എനിയ്‌ക്കുതന്നത്‌.''
മറ്റേ കവറിലെ വിലകൂടിയ വസ്‌(തങ്ങള്‍ കാട്ടിക്കൊണ്ടവള്‍ പറഞ്ഞു.
തുടര്‍ുന്നള്ള ദീര്‍ഘ മൗനത്തില്‍ അവരുടെ മനോവ്യാപാരത്തേക്കുറിച്ച്‌ ഞാന്‍ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
``അങ്കീളിനോടെനിയ്‌ക്ക്‌ കുറേകാര്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചറിയാനുണ്ട്‌. അങ്കിള്‍ തിരിച്ചു പോകുതിനു മുമ്പ്‌ ഇതുവഴി വരാമോ ? അങ്കിള്‍ വരുമ്പോഴേയ്‌ക്കും ഞാന്‍ കുറച്ചു വിഷയങ്ങള്‍ റഫര്‍ ചെയ്‌തു വയ്‌ക്കാം.''
മടങ്ങുമ്പോള്‍ ഫോണ്‍ നമ്പരുകള്‍ കൈമാറി.
കാഞ്ചന.
ഇവളില്‍ ആധുനികതയുടെ ചടുലതയോ, ചലനമോ, ചാപല്യങ്ങളോ ചതഞ്ഞ ഭാഷയോ, ആഘോഷിയ്‌ക്കുന്ന സ്വത(ന്തതയോ ഇല്ല. പൗരാണികമായ ഭാരത സ്‌(തീയുടെ ആഢ്യത്തം. എന്നാല്‍ തെളിഞ്ഞ ചിന്ത. കണ്ണുകളില്‍ ബുദ്ധിയുടേയും (പതിഭയുടേയും തിളക്കം. ഉത്സാഹം.
ഭാരത സ്‌(തീയുടെ പഴഞ്ചന്‍ ആഢ്യത്ത്വത്തില്‍ നിന്നും, ആധുനികതയുടെ ചടുലതയിലേയ്‌ക്കും, ആഘോഷിയ്‌ക്കപ്പെടുന്ന സ്വാത(ന്ത്യത്തിലേയ്‌ക്കും, കാഞ്ചനേ, നിന്റെ പരിണാമമുണ്ടാകില്ലേ ?
ചേരികളിലെ തെരുവുകളിലും കുടിലുകളിലും വ്യക്തികളിലും ഞാന്‍ അന്വേഷണം തുടര്‍ന്നു. സംരക്ഷകനായും ഗൈഡായും (െപാഫസര്‍ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
(െപാഫസറുടെ സുഹൃത്തായ എന്നെ ചേരിക്കാര്‍ അംഗീകരിച്ചു. നിര്‍ഭയമായി നടക്കാം. ലേശം ബഹുമാനവുമുണ്ട്‌.
-----------------
അഞ്ച്‌
-----------------
കാഞ്ചനയെ രാവിലെ കോളജ്‌ ഗെയ്‌റ്റിനു മുമ്പിലിറക്കി കാര്‍ ചേരിയിലേയ്‌ക്ക്‌ വിടാന്‍ (ഡവറോടു പറഞ്ഞു.
ഇന്നലെ സായാഹ്നത്തില്‍ ഐസ്‌(കീം പാര്‍ലറില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി സായാഹ്ന സൂര്യന്റെ അസ്‌തമയം കാണാന്‍ ബീച്ചിലേയ്‌ക്കു നടക്കുമ്പോള്‍ കാഞ്ചനയുടെ ചോദ്യത്തിനുത്തരമായി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
``തൃഷ്‌ണ രണ്ടു വിധമാണ്‌. ഒന്ന്‌, ആഘോഷിയ്‌ക്കപ്പെടേണ്ട സ്വാത(ന്ത്യത്തിനായുള്ള യൗവ്വത്തിന്റെ തൃഷ്‌ണ. മറ്റൊന്ന്‌ ജീവിതത്തിന്റെ വലിയ ഉയര്‍ച്ചയ്‌ക്കു വേണ്ടിയുള്ള തൃഷ്‌ണ. രണ്ടും നാം ഒരുപോലെ സ്വായത്തമാക്കണം. ഒന്നിനെ മറ്റൊന്ന്‌ പരാജയപ്പെടുത്താതിരുന്നാല്‍ മതി.''
അനുഭവങ്ങള്‍ക്കായോരോരോ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍. സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍. ജീവിതമാസ്വാദ്യകരമാക്കണമെങ്കിലെ(തയെ(ത സിദ്ധാന്തങ്ങളുണ്ടാക്കി, എാതിലൂടെയെല്ലാം കടന്നു പോകണം.
``ദാ... ഇവിടെ സൂര്യന്‍ നമുക്കു മുന്നില്‍ അസ്‌തമിയ്‌ക്കുന്നു. നാം ഇരുട്ടിലേയ്‌ക്ക്‌. എന്നാല്‍ ആ ച(കവാളങ്ങള്‍ക്കുതാഴെ സൂര്യന്‍ ഉദിയ്‌ക്കുകയാണ്‌. അവിടെ ഇരുട്ടിനെയകറ്റി അവന്‍ വെളിച്ചം നിറയ്‌ക്കുന്നു. നാളെ അവന്‍ വീണ്ടും ഇവിടെ വരും. ഇവിടെ വെളിച്ചം നിറയ്‌ക്കും. ഈ ചാ(കികത അനന്തമായി തുടരും. നാം ഇരുട്ടിനേയും വെളിച്ചത്തേയും ഒരുപോലെ സ്വാഗതം ചെയ്‌ത്‌ ആസ്വദിയ്‌ക്കുകയും ഉപയോഗിയ്‌ക്കുകയും ചെയ്യണം.''
രാ(തിയില്‍ കോണ്‍(ടാസെപ്‌റ്റിവ്‌ ഗുളിക അവളുടെ വായിലേയ്‌ക്കിട്ടുകൊടുത്ത്‌, വെള്ളം നിറച്ച ഗ്ലാസ്‌ അവള്‍ക്കു നേരേ നീട്ടിക്കൊണ്ട്‌, ഞാന്‍ ബീച്ചില്‍ വച്ചവളോട്‌ പറഞ്ഞത്‌ വീണ്ടും ഓര്‍ത്തു.
``കാഞ്ചന ഈസ്‌ എക്‌സലന്റ്‌. ഐ മെറ്റ്‌ ഹെര്‍ എസ്‌റ്റര്‍ഡേ. ഐ ഹാഡ്‌ റ്റു എക്‌സ്‌പ്ലയിന്‍ഡ്‌ എ ലോട്‌. അറ്റ്‌ ലാസ്റ്റ്‌ ഷി ഗോട്‌ മി. ദെന്‍ ഐ ഹാഡ്‌ റ്റു ബി ഡീപ്‌ ഇന്‍. ദി മോര്‍ ഐ എക്‌സ്‌പ്ലയിന്‍ഡ്‌, ദി മോര്‍ ഷി വാണ്‍ഡഡ്‌. ദി ബറ്റര്‍ ഐ ഡൈവ്‌ ഇന്‍, ദി ബറ്റര്‍ ഷി ക്ലയിംപ്‌ഡ്‌ ഓണ്‍. (ബില്ല്യന്റ്‌ ആന്റ്‌ ജീന്യസ്‌. വാട്‌ ആന്‍ എന്‍ത്യൂസ്‌റ്റിക്‌ എക്‌സ്‌(പഷന്‍.''
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്‌ ഞാന്‍ (െപാഫസറുടെ വീട്ടിലേയ്‌ക്കുകയറിയത്‌. (െപാഫസര്‍ വരാന്തയിലിരിയ്‌ക്കുകയായിരുന്നു.
അഭിമാനം കൊണ്ട്‌ (പാഫസറുടെ മുഖം വിടര്‍ന്നു.
പാവം.
നിങ്ങള്‍ ഭാര്യാഭര്‍ത്താക്കന്മാരോ ഈ മാലിന്ന്യങ്ങളെ ഉദ്ധരിച്ച്‌, നാഗരികതയ്‌ക്ക്‌ ശല്യമായി. കാഞ്ചന യൗവനയുക്തയല്ലേ. അവളിലെ തൃഷ്‌ണകള്‍ സ്വാത(ന്ത്യമാഘോഷിയ്‌ക്കട്ടെ. തൃഷ്‌ണകള്‍ പരസ്‌പരം പോരടിയ്‌ക്കാതെ, പരാജയപ്പെടുത്താതെ വിജയിയ്‌ക്കട്ടെ. നാഗരികത അവളേയും, അവള്‍ നാഗരികതയേയും ആസ്വദിയ്‌ക്കട്ടെ.
``മനോഹര്‍, എനിയ്‌ക്കൊരാപ്പിള്‍ വേണം.''
പതിവ്‌ ബാറില്‍, ടേബിളില്‍ എനിയ്‌ക്കഭിമുഖമായിരിയ്‌ക്കുകയായിരുന്നു അയാള്‍. ടേബിളില്‍ കത്തിച്ചു വച്ച ലാംപിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും, ടേബിളിലെ ഭക്ഷണ പാ(തത്തില്‍ നിന്നും (ശദ്ധയുയര്‍ത്തി എന്നെ നോക്കിയ മുഖത്തിലെ ചോദ്യഭാവം, എനിയ്‌ക്കു കാണാമായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം ഭക്ഷണം ചവയ്‌ക്കുന്നത്‌ നിറുത്തി, മദ്യപന്റെ വികലമായ ആ(ഗഹം കേട്ടപോലെ ഒന്ന്‌ ചിരിച്ച്‌, അയാള്‍ വീണ്ടും ഭക്ഷണത്തിലേയ്‌ക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു.
``മനോഹര്‍, നിന്റെ കയ്യിലിരിയ്‌ക്കുന്ന ആപ്പിളാണെനിയ്‌ക്കുവേണ്ടത്‌.''
അയാള്‍ തലയുയര്‍ത്തിയതുപോലുമില്ല. പഴയ ചിരി വീണ്ടും ചിരിച്ച്‌, തീറ്റ തുടര്‍ന്നു.
ഞാന്‍ അന്‍പതു രൂപയുടെ ഒരു കെട്ടു നോട്ടുകെട്ട്‌ മേശപ്പുറത്ത്‌ ശക്തിയിലടിച്ചുവച്ചു.
``ഇതഡ്വാന്‍സ്‌.''
മനോഹര്‍ ഞെട്ടി. വായിലെ തീറ്റ ചവയ്‌ക്കാതെ പിളര്‍ന്ന വായോടെ എന്നെ നോക്കി പകച്ചിരുന്നു.
``ആപ്പിളെനിയ്‌ക്ക്‌ തന്നാല്‍ ഇതുപോലെ നാല്‌ കെട്ടുകൂടിത്തരും.''
അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ രണ്ടുവട്ടം ചിമ്മിയടഞ്ഞു. തല വശത്തേയ്‌ക്കുവെട്ടി. സാവധാനം, അവിശ്വസനീയതയോടെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്‌ക്കും നോട്ടു കെട്ടിലേയ്‌ക്കും മാറിമാറി നോക്കി. അമ്പരപ്പോടെ ബാറിനു ചുറ്റാകെ നോക്കി.
``അതെ നീ തിന്നാന്‍ കൊതിയ്‌ക്കുന്ന ആപ്പിള്‍ തന്നെ. നിന്റെ വിത്തില്‍ മുളച്ച, നിന്റെ ആ മുഴുത്ത ആപ്പിള്‍.''
അയാള്‍ക്കെന്തോ മനസ്സിലായതു പോലെ.
അയാളുടെ മുഖം ഇരുണ്ടു വന്നു. അപ്പോഴും കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും അവിശ്വസനീയത പൂര്‍ണ്ണമായും വിട്ടുപോയില്ല.
`` നീ ഉഴുത്‌ വിതച്ചു. മുളപ്പിച്ചു വളര്‍ത്തിയത്‌ നിന്റെ ഭാര്യ.''
അവന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്‌ക്ക്‌ തറപ്പിച്ചു നോക്കികൊണ്ടു കൊണ്ടു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
``നിന്റെ മകള്‍, സംവൃത.''
അയാളുടെ മുഖം കറുത്തിരുണ്ടു. കണ്ണുകളില്‍ (കൗര്യം തീക്കനലായി.
``സ്സാാാാാേേറേറററ........''
അമര്‍ത്തിയുള്ള ആ വിളിയില്‍, താക്കീതിന്റെ കനലാട്ടമുണ്ടായിരുന്നു.
സാകൂതം ഞാനവന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്‌ക്ക്‌ തറഞ്ഞുനോക്കി.
``അച്ഛനെന്ന ബേധത്തിലാണങ്ങനെ വിളിച്ചതെങ്കില്‍, അതു വേണ്ട. നിന്റെ കണ്ണുകളും കൈകളും കാമാവേശത്തോടെ തഴുകാത്ത ഒരിടവും അവളുടെ ശരീരത്തിലില്ല. നിന്റെ ദൗര്‍ഭാഗ്യത്തിന്‌ നിനക്കവളെ ഇതുവരേയും അനുഭവിയ്‌ക്കാനായില്ല. അതാണെന്റെ സൗഭാഗ്യം. അതിനാണ്‌ ഞാന്‍ വില പറഞ്ഞത്‌. എന്തു പറയുന്നു.''
എന്റെ നോട്ടം നേരിടാനാകാതെ അയാള്‍ തലകുനിച്ചു. പിടിയ്‌ക്കപ്പെട്ട കള്ളന്റെ ജാള്യതയോ, കുറ്റബോധമോ അയാളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. താന്‍ ഉള്ളം കൈയില്‍ അമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചിരിയ്‌ക്കുന്ന വിശിഷ്ട ഭോജ്യം, തട്ടിയെടുക്കുമോ എന്ന ആശങ്ക അയാളെ അലോസരപ്പെടുത്തി.
അയാള്‍ ഇറച്ചി കഷ്‌ണങ്ങള്‍ വായിലിട്ട്‌ ചവച്ചു. ചിലപ്പോള്‍ പതിയേ. ചിലപ്പോള്‍ വേഗത്തില്‍. പലപ്പോഴും ചവയ്‌ക്കാതെ വിഴുങ്ങി.
മദ്യഗ്ലാസ്‌ ഇടവിടാതെ വായിലേയ്‌ക്കു കമിഴ്‌ത്തി. മദ്യവും ഇറച്ചിക്കഷ്‌ണങ്ങളും കുഴഞ്ഞുചേര്‍ന്ന ഉമിനീര്‍ വായുടെ ഇരുവശത്തുകൂടിയുമൊഴുകിയിറങ്ങി, ഇറ്റുവീണ്‌ ഷര്‍ട്ടിനെ നനച്ചു.
``എന്ത്‌ പറയുന്നു.''
ഞാന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
``ഇനിയുമുണ്ട്‌ വാഗ്‌ദാനങ്ങള്‍, നീ സമ്മതിച്ചാല്‍.''
അവനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. തീറ്റയും കുടിയും തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
നോട്ടുകെട്ടിലേയ്‌ക്കും എന്റെ മുഖത്തേയ്‌ക്കും ഒളികണ്ണിട്ട്‌ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിയ്‌ക്കുന്ന അവനെ ഞാനല്‌പ്പനേരം നോക്കിയിരുന്നു.
``അവളെ ആദ്യമനുഭവിയ്‌ക്കുന്നത്‌ ഞാനാണന്നല്ലേയുള്ളു. രണ്ടാമത്‌ നിനക്കുതന്നെ. അതുകഴിഞ്ഞാല്‍ നിനക്കവളേക്കൊണ്ട്‌ പണമുണ്ടാക്കിക്കൂടെ. ഒരുവിധത്തിലും നിന്നില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന്‌ ബോധ്യം വന്നാല്‍, അവള്‍ ആദ്യം ഷീനോഫ്‌ഖാന്‌ സ്വയം സമര്‍പ്പിയ്‌ക്കും. അപ്പോഴും നിനക്കവളെ കിട്ടിയാല്‍ത്തന്നെ രണ്ടാമതേ കിട്ടു. ഒരു പക്ഷെ അവളവനോടൊപ്പം ഒളിച്ചോടുകയോ, ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയോ ചെയ്‌താല്‍, നിനക്കവളെ കിട്ടാനും പോകുന്നില്ല. എാതാണ്‌ ലാഭം ? ആലോചിച്ച്‌ നോക്ക്‌.''
അവനെന്റെ മുഖത്തേയ്‌ക്കു നോക്കി. അപ്പോഴും അവനൊരു തീരുമാനത്തിലെത്തിയില്ല.
``സമ്മതമല്ലെങ്കില്‍ നിനക്കുപോകാം. ഈ വാരിവലിച്ചുകേറ്റിയതിന്റെ പണംകൂടി കൗണ്ടറില്‍ കൊടുത്തേയ്‌ക്കണം.''
ഞാന്‍ നോട്ടുകെട്ടില്‍ കൈവച്ച്‌ എന്റെയരുകിലേയ്‌ക്ക്‌ വലിച്ചു.
പെട്ടെന്നവന്‍ എന്റെ കൈയ്‌ക്കുമേല്‍ അവന്റെ കൈ വച്ചു. എന്റെ മുഖത്തുനോക്കി കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട്‌ സമ്മതം എന്നറിയിച്ചു. അവന്റെ ചുണ്ടില്‍ ഒരുപഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
`` പക്ഷെ, ബാബുജി, എങ്ങനെ ?''
`` രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞാല്‍ (െപാഫസര്‍ ഇവിടെ കാണില്ല.മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞേ മടങ്ങിയെത്തു. (െപാഫസര്‍ ഇല്ലാത്ത ആദ്യ ദിവസം തന്നെ നടക്കണം. ''
``അവളെ എങ്ങനെ നിങ്ങളുടെയടുത്തേയ്‌ക്കെത്തിയ്‌ക്കും ?''
``രാ(തി എട്ടു മണിയോടെ നീ അവളുടെ അടുത്തേയ്‌ക്ക്‌ ചെല്ലണം. നിന്‍െറ ചങ്ങാതിമാരെക്കൂടി കൂട്ടിയ്‌ക്കോ. പത്തിരുപതുപേരിരുന്നോട്ടെ. നിന്നെ കാണുമ്പോള്‍ തന്നെ അവള്‍ ഓടിക്കയറില്ലേ, (െപാഫസറുടെ വീട്ടിലേയ്‌ക്ക്‌. അവിടെ ഞാനുണ്ടാകും. ആ നിമിഷം നിനക്ക്‌ ഇതുപോലുള്ള രണ്ടുകെട്ട്‌ നോട്ടുകള്‍ തന്നിരിയ്‌ക്കും.''
``പക്ഷെ അവള്‍ സമ്മതിയ്‌ക്കുമോ ?''
``വേണ്ടടോ. ഞാനിതുവരെ റേപ്പ്‌ ചെയ്‌തിട്ടില്ല. എന്റെ ആദ്യ റേപ്പ്‌ നിന്റെ മോളെ തന്നെയായിയ്‌ക്കോട്ടെ.''
മദ്യം ഒരിറക്ക്‌ ഇറക്കിക്കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ തുടര്‍ന്നു.
``അതിന്റെ (െകഡിറ്റും നിനക്കുതന്നെയായിക്കോട്ടെ. റേപ്പുകഴിഞ്ഞാല്‍ നിനക്ക്‌ ഒരുകെട്ട്‌ നോട്ട്‌ കൂടിത്തരും. അതു ബോണസ്‌. പിന്നെ സ്‌നേഹസമ്പൂര്‍ണ്ണമായ സ്വയം മറന്നുള്ള ആത്മ സമര്‍പ്പണം. അതുകഴിഞ്ഞാല്‍ നേരത്തേ വാഗ്‌ദാനം ചെയ്‌തതിന്റെ ബാലന്‍സ്‌. പിന്നെ അവള്‍ നിനക്ക്‌. എങ്ങനെ ? സന്തോഷമായോ ?''
``ആയി. പക്ഷെ, (െപാഫസറുടെ വീട്ടിലെന്നു പറയുമ്പോ........''
പോടൊ. വി(ശമിയ്‌ക്കാനും ഇണയുമൊത്തു രമിയ്‌ക്കാനും ഒരു കിടക്ക തന്നെ ഉപയോഗിയ്‌ക്കാം. (െപാഫസറും പൊണ്ടാട്ടിയും രാമ നാമം ജപിയ്‌ക്കുകയായിരുന്നില്ലല്ലോ, വല്ലപ്പോഴുമേ വന്നു താമസിച്ചിരുന്നുള്ളൂ വെങ്കിലും, ആ വീട്ടില്‍.''
``ഉംംം.''
``(െപാഫസറുടെ ഭാര്യ എങ്ങനെ? ചരക്കായിരുന്നോ ?''
``സാറേ, അതുവേണ്ട.''
അതൊരു താക്കീതായിരുന്നു.
``ഓാാാാ..... അവന്റെയൊരുുുുുുുു....... ഫാാാാാാ........''
അവന്റെ അവന്റെ മുഖത്തേയ്‌ക്ക്‌ ചോരയിരച്ചുകയറി. പണിപ്പെട്ടതടക്കിക്കൊണ്ടവന്‍ ചൊദിച്ചു.
``പെണ്ണ്‌ നിലവിളിയ്‌ക്കില്ലേ ?''
``വിളിയ്‌ക്കും. വിളിയ്‌ക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ വിളിപ്പിയ്‌ക്കും. അത്‌ പുറത്തുകേള്‍ക്കാതിരിയ്‌ക്കാന്‍ നിന്റെ ഭാര്യയുടെ നിലവിളി അതിലും ഉച്ചത്തില്‍ കേള്‍ക്കണം. പിന്നെ (െപാഫസറുടെ വീടിന്നിപ്പുറത്ത്‌ ഷിനോസ്‌ഖാന്റെയൊരു ബന്ധുവീടുണ്ടല്ലോ. അവിടേയുള്ള പെണ്ണങ്ങളുടെനിലവിളികളും ഉച്ചത്തിലുയരട്ടേ.''
``എങ്ങനെ.....''
``മണ്ടന്‍. അതിനാണ്‌ നിന്റെ ചങ്ങാതിമാര്‍. ശവമായാലും ചൂട്‌ കുറേ സമയം നിലനല്‌ക്കില്ലേ. അതുവരെ നിന്റെ ചങ്ങാതിമാര്‍ അവരുടെ പരിപാടികള്‍ ശാസ്‌(തമായി തന്നെ തുടരട്ടെ. പിന്നെ, നിന്റെ ഭാര്യ ജീവിച്ചിരിയ്‌ക്കുന്നത്‌ നിനക്കപകടമായിരിയ്‌ക്കും. ഓമ്മയിരിയ്‌ക്കട്ടെ. ഈ പരിപാടിയ്‌ക്ക്‌ സമ്മാനം വേറെയുമുണ്ട്‌.''
``തൃപ്‌തിയായോ സംവൃതയുടെയച്ഛാ...''
``തൃപ്‌തിയായി.''
``ശരി. (േപാ(ഗാം ദിവസ്സം വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമണിയ്‌ക്ക്‌ (െപാഫസറുടെ വീട്ടില്‍ വച്ചു കാണാം.''
ഞാന്‍ വാച്ചിലേയ്‌ക്ക്‌ നോക്കി. ടൗണില്‍ എത്തണം.
--------------
ആറ്‌
--------------
റൂഫ്‌ ഗാര്‍ഡനില്‍ നിന്നും കോഫി കഴിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍, ഞാന്‍ വീണ്ടും ഷിറോഫ്‌ഖാനെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.
``രാവിലെ നാലുമണിയ്‌ക്കെത്തണം. ആദ്യത്തെ വണ്ടിയില്‍ ഷിറോസും ബാപ്പയും ഉമ്മയും സഹോദരിയും മാ(തം മതി. നിങ്ങളെത്തി അഞ്ചുമിനിറ്റു കഴിഞ്ഞിട്ടേ മറ്റു വണ്ടികളെത്താവൂ. നല്ല തയ്യാറെടുപ്പേടെ വേണം വരേണ്ടത്‌. ആ(കമിയ്‌ക്കാനല്ലെങ്കിലും സ്വയംരക്ഷ നോക്കണമല്ലോ. പിന്നെ അങ്ങോട്ടാ(കമണത്തിനൊന്നും പോകരുത്‌. നമ്മള്‍ സമാധനത്തോടെ വേണം കാര്യങ്ങള്‍ നീക്കാന്‍. (െപാഫസറുടെ വീട്ടിലാണ്‌ പെണ്ണിനെ ഒളിപ്പിച്ചിരിയ്‌ക്കുന്നത്‌.''
അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കിക്കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ യാ(ത പറഞ്ഞു.
എനിയ്‌ക്കഭിമുഖമായിട്ടായിരുന്നു മനോഹറും നേതാവും ഇരുന്നിരുന്നത്‌.
ടേബിളിലെ മദ്യവും മാംസവും കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സമുദായ നേതാവാണെങ്കിലും നല്ല ഉയരവും ഒത്തവണ്ണവും കാരിരുമ്പിന്റെ കരുത്തുമുള്ള ദീര്‍ഘാകായനായിരുന്നു, നേതാവ്‌.
നേതാവിന്‌ പോകാനൊരുമടി. മനോഹറിന്റെ മുഖത്തേയ്‌ക്കുനോക്കി.
മനോഹര്‍ എന്റെ അടുത്തേയ്‌ക്കിരുന്നു. ചെവിയില്‍ സ്വകാര്യമായി പറയാന്‍ ചുണ്ടുകളടുപ്പിച്ചു.
``എ(ത?''
മനോഹര്‍ രണ്ട്‌ എന്ന്‌ കൈവിരല്‍ കൊണ്ട്‌ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
ഞാന്‍ അഞ്ഞൂറിന്റെ ഒരുു കെട്ട്‌ നോട്ട്‌ മേശപ്പുറത്തു വച്ചു.
വാതിലില്‍ മുട്ടുകേട്ടാണുണര്‍ന്നത്‌. നല്ല ക്ഷീണം.
ആധുനിക വൈദ്യ ശാസ്‌(തത്തിന്റെ പരോഗതിയെ എ(ത വാഴ്‌ത്തിയാലും അധികമാകില്ല. മനുഷ്യനുമിപ്പോള്‍ സിംഹരാജനേപ്പോലെ ആവോളം രമിയ്‌ക്കാം.
ഉടുവസ്‌(തം തിരയുമ്പോള്‍ കൈവിരല്‍ പെണ്ണുടലില്‍ തട്ടി.
വാതില്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തുറന്നു.
``മനോഹര്‍ ഒരു പത്തു മിനിറ്റു കൂടി.''
വാതിലടച്ചുകൊണ്ടു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
``സാറേ, കുടിയ്‌ക്കാനെന്തെങ്കിലും?''
വാതില്‍ തുറന്ന്‌ പുറത്തേയ്‌ക്ക്‌ വന്ന മനോഹര്‍ ചോദിച്ചു. കയറിപ്പോയതിനേക്കാള്‍ ക്ഷീണിതനായിരുന്നെങ്കിലും, മുഖത്ത്‌ സംതൃപ്‌തിയുടെ നിറപുഞ്ചിരി.
മദ്യകുപ്പിയുമായി മനോഹര്‍ വീണ്ടും വാതിലടച്ചു.
പാവം പെണ്ണ്‌. റേപ്പിനുശേഷം ആകെ തകര്‍ന്നുപോയി. നാളത്തെ ഫ്‌ളൈറ്റില്‍ ഡല്‍ഹിയ്‌ക്കു കൊണ്ടുപോകാം, അവിവാഹിതനായ എന്റെ ഭാര്യയാക്കാം, അദ്യം കണ്ട നിമിഷം മുതല്‍ ഞാന്‍ (പണയിച്ചുപോയി എന്നൊക്കെ എ(തതവണ പറഞ്ഞിട്ടാണ്‌ പാവം വിശ്വസിച്ചത്‌. എങ്ങനെയാണെനിയ്‌ക്കിങ്ങനെ അഭിനയിയ്‌ക്കുവാന്‍ കഴിയുന്നത്‌. അവളുടെ കാലുകളില്‍ കെട്ടപ്പിടിച്ചു നിലവിളിയ്‌ക്കുമ്പോള്‍, എന്റെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നുമൊഴുകിയ കണ്ണുനീര്‍. ഭഗവാനേ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഞാന്‍ അവളുടെ കാലുകള്‍ കഴുകുകയായിരുന്നു.
പുറത്തെ ആരവങ്ങളപ്പോഴുമടങ്ങിയിട്ടില്ല.
വരാന്തയിലെ ചാരുകസേരയില്‍ കാലുയര്‍ത്തി വച്ചു ഞാനൊരു സിഗാറിന്‌ തീകൊടുത്തു.
മൂന്ന്‌ നാല്‌ വാഹനങ്ങള്‍ തെരുവില്‍ വന്നുനിന്നു. നേതാവ്‌ അനുയായികളുമായിയിറങ്ങി.
അയാള്‍ അനുയായികള്‍ക്ക്‌ ചിലനിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ നല്‌കി. അനുയായികള്‍ തെരുവിന്റെ പലഭാഗങ്ങളിലായിയൊളിച്ചു.
വാഹനങ്ങള്‍ അകലേയ്‌ക്ക്‌ മാറ്റിയിട്ടു.
നേതാവും രണ്ട്‌ അനുയായികളും എന്റെയടുത്തേയ്‌ക്കു വന്നു.
``മനോഹര്‍ എവടെ?''
``അകത്തുണ്ട്‌.''
``എന്തുചെയ്യുന്നു?''
``മകളെ ഉപദേശിയ്‌ക്കുന്നു.''
അയാള്‍ എന്നെ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട്‌ ആകെയൊന്നുഴിഞ്ഞു.
ഒന്നമര്‍ത്തി മൂളി.
വാതിലില്‍ തട്ടി.
``മോളെ ഉപദേശിച്ചു കഴിഞ്ഞോ?''
മനോഹര്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുനിച്ചു.
`` ശരി, ഞാനും കൂടിയൊന്നുപദേശിയ്‌ക്കട്ടെ.''
അയാള്‍ പുറത്തു വരാന്‍ ഒരു മണിയ്‌ക്കൂറെടുത്തു.
``ഇനി നിങ്ങളും കൂടിയൊന്നുപദേശിയ്‌ക്ക്‌. ''
മുറിയിലേയ്‌ക്ക കയറാന്‍ (ശമിച്ച അനുയായികളിലൊരുത്തനെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ നേതാവ്‌ പറഞ്ഞു
`` രണ്ടുപേരും ഒത്തുപദേശിച്ചാല്‍ മതി.''
``ഉപദേശം കഴിഞ്ഞ്‌, അത്‌ അവിടെ ഇട്ടിട്ട്‌ പോരരുത്‌. മനൊഹറിന്റെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടിടണം.''
നേതാവ്‌ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാന്‍ മറന്നില്ല.
``പറഞ്ഞ എല്ലായിടത്തും കൊണ്ടു വച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ''
(െപാഫസറുടെ വീട്ടു വരാന്തയില്‍ കൊണ്ടു വച്ച കന്നാസ്സിലേയ്‌ക്ക്‌ നോക്കിയാണ്‌ നേതാവിങ്ങനെ ചോദിച്ചത്‌.
``ഉവ്വ്‌''
``ശരി. എല്ലാം പറഞ്ഞതു പോലെയായിരിയ്‌ക്കണം.''
എന്റെ നേരെ നോക്കി നേതാവ്‌ പറഞ്ഞു.
``ഇനി നിങ്ങളിവിടെ നില്‌ക്കണ്ട.''
(െപാഫസറുടെ സൈക്കിളില്‍ കയറി രണ്ട്‌ ചാല്‍ ചവിട്ടിക്കാണും.
``ഹേയ്‌.... സാറേ....''
മനോഹര്‍ അടുത്തു വന്ന്‌ തോളില്‍ കയ്യിട്ട്‌ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചു.
``ബാക്കി വച്ചിട്ടു പോടാ....സാറെ. എന്റെ അന്നവും മുട്ടിച്ചില്ലേടാ സാംസ്‌കാരികം സാറേ.....''
ചേരിയിലേയ്‌ക്കുള്ള കവാടം കടന്ന്‌ സൈക്കിള്‍ ഇടതുവശത്തേയ്‌ക്ക്‌ തിരിച്ചു. അല്‌പദൂരം മാറി മറഞ്ഞുനിന്നു. അരമണിയ്‌ക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞു കാണും, ഒരു കാര്‍ കവാടം കടന്ന്‌ ചേരിയിലേയ്‌ക്ക്‌ കയറിപ്പോയി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ്‌ മൂന്നുനാലു വാഹനങ്ങള്‍ വേറേയും.
``അവിടെ അച്ഛനും മകളുമൊന്നുമില്ല റാം. പെണ്ണാരു ജിലേബിയായിരുന്നു. തിന്നാല്‍ മധുരിയ്‌ക്കും. അ(തതന്നെ. റാമിന്‌ പരിക്കൊന്നമില്ലല്ലോ. അതൊക്കെ അവിടെ പതിവാ. റാമിന്റെ ജീവന്‍ കിട്ടിയതുതന്നെ വലിയ ഭാഗ്യം. പുസ്‌തകം ഉടനേയുണ്ടാകുമോ. ഈ ചേരിയില്‍ പോയി താമസിച്ച താങ്കളെ സമ്മതിയ്‌ക്കണം. അപകടകരമായ സാഹചര്യങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞെടുത്ത്‌ അഭിമുഖീകരിയ്‌ക്കുന്ന താങ്കളേ പോലുള്ളവര്‍ ഇന്ന്‌ വളരെ കുറവാണ്‌. ഡോണ്‍ഡ്‌ വറി. ചേരിയെ വിട്ടേയ്‌ക്കുക. ഇതിനകം അവിടമാകെ കത്തിയമര്‍ന്നിട്ടുണ്ടാകും. ''
അല്ലെങ്കിലും കത്തും. സാധനങ്ങള്‍ എടുക്കാന്‍ കയറിയപ്പോള്‍ ഗ്യാസ്‌ സിലിണ്ടറിന്റെ റഗുലേറ്റര്‍ തുറന്ന്‌ ഗ്യാസ്‌ സ്റ്റൗ ഓണ്‍ ചെയ്‌ത്‌ വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
വെയിലിന്‌ നല്ല ചൂട്‌. സൈക്കിളിന്മേലുള്ള സവാരി മടുത്തു. സൈക്കിള്‍ റോഡരികിലെ ഓടയിലേയ്‌ക്ക്‌ ഉന്തിയിട്ടു.
ആ സ്‌(തി, കാഞ്ചനയുടെ അമ്മ. എപ്പോഴാണ്‌ ഞങ്ങളെ ഒരുമിച്ചു കണ്ടത്‌.
ഓ, ശരിയാണ്‌. അന്ന്‌ റിസോര്‍ട്ടിലേയ്‌ക്കുള്ള യാ(തയ്‌ക്കിടയില്‍ ഐസ്‌(കീം പാര്‍ലറില്‍ നിന്നുമിറങ്ങിവരവേ റോഡിനപ്പുറത്ത്‌ നിറുത്തിയിട്ടിരുന്ന കാറില്‍ ഒരു സ്‌(തി എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കിയിരിയ്‌ക്കുന്നത്‌ ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്‌ കാറോടിച്ചു പോവുകയും ചെയ്‌തു.
യെസ്‌. അതവളായിരുന്നു.
പാവം. ടൈമിംഗ്‌ തീരെയില്ല.
അന്ന്‌ നി പോകാതിരുന്നെങ്കില്‍, അതെനിയ്‌ക്ക്‌ വലിയ നഷ്ടമായേനെ.
വീണ്ടും മൊബൈല്‍ ശബ്ദിച്ചു.
``ഗുഡ്‌ മോണിംഗ്‌ (െപാഫസര്‍. ഞാന്‍ ഒരു വിധം രക്ഷപ്പെട്ടെന്ന്‌ പറയാം. ഇപ്പോഴും എന്റെ മേലുവിറയ്‌ക്കുന്നു. ഇന്നു തന്നെ ഞാന്‍ തിരിച്ചു പോകുന്നു. ഇനിയും കാണാം.
മൊബൈല്‍ ഓഫാക്കി.
Saturday, February 13, 2010
Friday, December 25, 2009
ക്ഷീരപഥം
അമ്മയുടെ മാറിലെ ചൂട്‌. മടിത്തട്ടിലെ സാന്ത്വനം. വിരല്‍സ്‌പര്‍ശത്തിലെ വാത്സല്യം. ചുണ്ടിലെത്താരാട്ട``്‌. വാക്കിലെ തേന്‍തുള്ളി. അമ്മിഞ്ഞപ്പാലില്‍ അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്ന അമ്മയുടെ ഹൃദയം.
വ്യര്‍ത്ഥമല്ലേയൊരു ജന്മം, ഇതനുഭവിയ്‌ക്കാനാകാതെ പോയാല്‍....
അങ്ങനെയങ്ങനെ, പണ്ടുപണ്ടൊരിയ്‌ക്കല്‍, കുളിരുള്ള (പഭാതം കഴിഞ്ഞു, സൂര്യന്‍, പൊള്ളുന്ന ഉച്ചവെയിലുമായി, വീശിയടിച്ച കാറ്റിലേറി വരുന്നൊരു നേരമായിരുന്നു, ഞാന്‍ പിറത്‌.
അപ്പോള്‍ത്തന്നെ ഞാനമ്മയ്‌ക്ക്‌ മരണത്തിലേയ്‌ക്കുള്ള വഴിയും കാട്ടിക്കൊടുത്തു.
വീടിനകത്തെ പടിയില്‍ത്തട്ടി അമ്മവീണ ആഘാതത്തില്‍, അമ്മയറിയാതെ, അമ്മയില്‍ നിന്നും സ്വയം മോചനം നേടിയാണ,്‌ ഞാന്‍, ഭൂജാതനായത്‌. പൊക്കിള്‍ക്കൊടി ബന്ധം വിടര്‍ത്താനാകാത്തതില്‍, ചോരയില്‍ക്കുതിര്‍ന്ന ഞാന്‍, (പതിക്ഷേതിച്ചു നിലവിളിച്ചു. മരണത്തിനും ബോധത്തിനുമിടയിലെ മയക്കത്തിലായിരുന്ന അമ്മ, ഇതൊുമറിഞ്ഞില്ലായെന്നതു സത്യം. അറിഞ്ഞിരുെന്നങ്കില്‍, എന്റെ ധിക്കാരത്തിന,്‌ അപ്പോള്‍ത്തന്നെ, നല്ല ചുട്ട അടികിട്ടുമായിരുന്നൂവെന്ന സത്യം, അമ്മയെ അറിയുന്ന ആരും സമ്മതിയ്‌ക്കും.
വിജനമായിരുന്ന വീട്ടില്‍, എന്റെ നിലവിളികേട്ട`്‌ ആദ്യം ഓടിയെത്തിയത്‌, വളര്‍ത്തുനായായിരുന്നു. തന്റെ യജമാനത്തിയുടെയരുകില്‍ ചോരയില്‍ കാലിട്ടടിച്ച്‌ നിലവിളിയ്‌ക്കുന്നതാരിവന്‍.
ശ(തു.
എന്റെ നിലവിളികള്‍ അവനു നേരേ ഞാനുയര്‍ത്തിയ വെല്ലുവിളിയും ആ(േകാശവുമായിട്ടവനു തോന്നി. മുരണ്ടുകൊണ്ടവന്‍ എനിയ്‌ക്കുചുറ്റും വലം വച്ചു. ചോരയുടെ മണം ലഹരിയായി അവനെ മത്തുപിടിപ്പിയ്‌ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇളം മാംസത്തിന്റെ രുചിയോര്‍ത്താകണം, അവന്റെ കൂര്‍ത്ത പല്ലുകള്‍ ഇളിച്ച്‌ പുറത്തേയ്‌ക്കു വന്നത്‌.
എങ്കിലും,
ചോരയോ, പിഞ്ചിറച്ചിയോ...
എാതാദ്യം....
അവനെ കുഴയ്‌ക്കുന്ന വലിയൊരു (പഹേളികയായി ഞാന്‍ മാറി.
ദാഹം തീര്‍ത്തിട്ടാകാം ഭക്ഷണം,
എന്നവന്‍ തീരുമാനിച്ചുകാണണം.
നീണ്ട നാക്കുനീട്ടി ചോരയില്‍ തൊടുവാനാഞ്ഞ നേരമായിരുന്നു നിലവിളികളോടെ ഉമ്മ ഓടിയെത്തിയത്‌.
ഉമ്മയാണെന്നെ ആദ്യമെടുത്തത്‌.
പൊക്കിള്‍ക്കൊടിബന്ധം അമ്മയില്‍ നിന്നും മുറിച്ചുമാറ്റിയതും, കുളിപ്പിച്ചതും, അമ്മിഞ്ഞപ്പാല്‍ തന്നതും, അമ്മയ്‌ക്ക്‌ ജീവന്‍ തിരിച്ചു നല്‌കിയതും ഉമ്മയായിരുന്നു.
ഉമ്മയുടെ മൂന്നാമത്തെമകന്‍ പിറിട്ട`്‌ ആറുമാസം കഴിഞ്ഞിട്ടേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
എന്റെ ശൈശവകാല ജീവിതം ശരിയ്‌ക്കുമൊരു അജ്ഞാതവാസം തെന്നയായിരുന്നു. ശരിയ്‌ക്കങ്ങോട്ടൊും ഓര്‍ത്തെടുക്കവാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
പാണന്‍പ്പാട്ടുപോലെ വാമൊഴിയായി പകര്‍ന്നു കിട്ടിയ വാക്കുകള്‍ പുന:സൃഷ്ടിച്ച ചില ദൃശ്യങ്ങളില്‍ ഞാനെന്നെ കാണാറുണ്ട്‌.
അങ്ങനെയിരിയ്‌ക്കെ ഒരിയ്‌ക്കല്‍, ഞാനെന്റെ മുത്തച്ഛന്റെ തറവാട്ടുവീടിന്റെ, മുറ്റത്തിനപ്പുറത്തുള്ള പറമ്പിലെ മണ്‍കൂനയില്‍, ഒരു കീറത്തുണിയില്‍, നഗ്നനായിക്കിടന്ന്‌, നിലവിളിച്ചുപോലും. എന്റെ അച്ഛന്റെ തറവാട്ടുവീടായിരുന്നു, അത്‌.
എന്റെ നിലവിളികള്‍, കുടുംബവ്യവസ്ഥിതികളോടുള്ള (പതിക്ഷേത മു(ദാവാക്യങ്ങളോ, അനാഥത്ത്വത്തിന്റെ പൊള്ളലേറ്റ നിലവിളികളോ, എാതെന്ന്‌ പാണന്‍പാട്ടില്‍ വേര്‍തിരിച്ചിരുില്ലായെന്നത്‌ ചരി(ത വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ എക്കാലത്തേയും ദുരന്തത്തില്‍ പെടുത്താവുന്നതാണ്‌.
അന്നനിയ്‌ക്കു രണ്ടു മാസം (പായമുണ്ടായിട്ടും, ഒന്നുമോര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ കഴിയാത്തതുമൊരുപോരായ്‌മ തന്നെ.
``കഞ്ഞിവെള്ളം തൊട്ടുകൊടുത്താല്‍ രണ്ട്‌മൂന്നു ദിവസ്സങ്ങളെങ്കിലും ചാകാതിരിയ്‌ക്കും''
ദയാപൂര്‍വ്വം മുത്തശ്ശി ഉള്‍മുറികളിലൊന്നിലോ, അടുക്കളയിലോ ഇരുന്ന്‌ വാല്യക്കാരോട്‌ പറഞ്ഞു.
മുത്തശ്ശി എന്നെയോര്‍ത്ത്‌ ദീര്‍ഘശ്വാസം വിട്ടെന്നും ഇല്ലെന്നുമുള്ള തര്‍ക്കം ഇന്നും അനന്തമായി തുടരുന്നു വെന്ന സത്യം, ഒരുജുഡീഷ്യലന്വേഷണത്തിലേയ്‌ക്കാണ്‌ നയിയ്‌ക്കുതെങ്കിലും, അന്വേഷണക്കമ്മീഷനുകളുടെ ഭാരിച്ചചിലവും, ദീര്‍ഘകാലത്തെ താമസവും-ഒരുപക്ഷെ ഒരു മനുഷ്യായുസ്സുമുഴുവന്‍-അവസ്സാനം പുറത്തുവരുന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടുകളുടെ സമസ്യ പൂരിപ്പിയ്‌ക്കാനാകാതെ നമ്മള്‍ വശം കെടുന്നതും, വ(കതയുമെല്ലാമോര്‍ത്താണതില്‍ നിന്നും പിന്തിരിഞ്ഞത്‌. അന്വേഷണക്കമ്മീഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടു പരസ്യപ്പെടുത്തിയ ശേഷം നമ്മള്‍ ചെന്നുപെടുന്നൊരു വല്ലാത്ത ശൂന്യതയുണ്ടല്ലോ, അതിനെമറികടക്കാന്‍ കഴിയാതെ നാം കിടന്നു വട്ടം ചുറ്റുകയല്ലേ.
എന്നാല്‍, മണല്‍ക്കൂനയില്‍, പൊരിയുന്നവെയിലേറ്റ്‌, ഞാന്‍ നിലവിളിയ്‌ക്കുമ്പോള്‍, മുത്തശ്ശി സങ്കടമടക്കാനാകാതെ പാല്‍ക്കഞ്ഞി, പ്ലാവിളയില്‍ കോരിക്കോരിക്കുടിയ്‌ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നത്‌, കെട്ടുകഥയല്ലായെന്ന്‌ സാക്ഷ്യപ(തം നല്‌കാന്‍, ഇന്നും ആളുണ്ട്‌ എന്നത്‌ ഇതിന്റെ വിശ്വാസ്യത വര്‍ദ്ധിപ്പയ്‌ക്കുന്നു.
``രാമാ... തോക്കും തോട്ടയും റെഡിയാക്കിവയ്‌ക്ക്‌.''
മുത്തച്ഛന്‍ എന്നെ വെടിവയ്‌ക്കാനല്ല, വേട്ടയ്‌ക്കു പോകാനാണ്‌, അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്ന്‌, പില്‌ക്കാലത്ത്‌ പലരും പറഞ്ഞെന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഞാനുമത്‌ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിയ്‌ക്കുന്നു.
മുത്തച്ഛന്റെ ശബ്ദത്തിന്‌ സ്വതവേ ഗാംഭീര്യവും മൂര്‍ച്ഛയും കൂടുതലുമാണ്‌. മുഴങ്ങും. അപ്പോപ്പിന്നെ തോക്കെടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞാലത്തേ അവസ്ഥ ഊഹിയ്‌ക്കാവുന്നതല്ലേയുള്ളു.
മുറുക്കാന്‍ ചെല്ലവുമെടുത്ത്‌, വെടിവെട്ടസ്സദസ്സിലേയ്‌ക്ക്‌ അപ്പൂപ്പന്‍ പോയത്‌, എന്റെ ദൈന്യത കാണാന്‍ ശക്തിയില്ലാത്തതിനാല്‍ തെന്നയാകണം.
ഇതിനിടെ, ദൂരമേറെ ചെന്നപ്പോഴമ്മയുടെ മുലപ്പാല്‍ ചുരത്തിക്കാണണം. തീര്‍ച്ച.
എന്റെ അനാഥത്വം അമ്മയുടെ മുടിക്കെട്ടില്‍ ചറ്റിപ്പടിച്ചോ, എന്നെനിയ്‌ക്ക്‌ ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. അമ്മ അപ്പോഴേയ്‌ക്കും തളര്‍ുവെന്നതു സത്യം. രാവിലെ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടുമില്ലായിരുന്നു. വഴിയരുകിലെ, എാതോ ഒരു വീട്ടില്‍ക്കയറി അമ്മ കഥ പറഞ്ഞു. വാശിയും മനക്കരുത്തും കൈവിട്ടില്ലായെന്നത്‌ എടുത്തു പറയേണ്ട സംഗതിതന്നെ.
സങ്കടങ്ങളമ്മ ഉള്ളിലൊതുക്കിയതാകാനേ വഴിയുള്ളു.
തോറ്റു പോകരുതല്ലോ.
ആരെല്ലാമോ അനുനയം പറഞ്ഞ്‌, തിരികേ നല്‌കിയപ്പോളമ്മ, എന്നെ തിരസ്‌ക്കരിച്ചതൊന്നുമില്ല.
ഞാനാണെങ്കിലോ അമ്മയെ തിരിച്ചുകിട്ടിയ നിമിഷം ആശ്വാസത്തോടെ മുലക്കണ്ണ്‌്‌ തേടുകയുയിരുന്നു. തൊണ്ട വരണ്ടു പോയിരുന്നു. പോരത്തതിന്‌ വിശപ്പും. പാലുകുടിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്‌ക്കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ ഞാനുറങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്‌തു.
അതുകൊണ്ടു എന്നെ തിരികെ കിട്ടിയപ്പോള്‍ അമ്മയുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞോ, എന്നെ വാരിപ്പുണര്‍ന്നോ, ഉമ്മവച്ചോ, എന്നൊുമെനിയ്‌ക്കറിയില്ല. ഒന്നും നേരില്‍ മനസ്സിലാക്കാനും അനുഭവിയ്‌ക്കാനും (ശമിച്ചില്ലായെന്ന പറഞ്ഞാല്‍ മതി. പില്‌ക്കാലത്താരും കൂടുതല്‍ വിശദീകരിയ്‌ക്കാതിരുന്നതും സംഭവങ്ങളുടെ വര്‍ണ്ണഭംഗി നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞു.
അങ്ങനെ ആദ്യമായി ഞാന്‍ വ്യവസ്ഥിതികളോടുള്ള പോരാട്ടത്തില്‍ നിരാഹാരസമരം തന്നെ നടത്തിക്കൊണ്ട്‌ പോര്‍ക്കളത്തിലേയ്‌ക്ക്‌ു എടുത്തുചാടി. എക്കാലത്തേയും പോലെ ചരി(ത ആഖ്യാതാക്കള്‍ ഇതും ചരി(ത രേഖകളില്‍ നിന്നും മറച്ചുപിടിച്ചതു, വരും തലമുറയ്‌ക്കു മാതൃകകിട്ടാതെ ലക്ഷ്യ ബോധമില്ലാതെ വളരുതിനു കാരണമായി. കുടുംബ സ്വത്തില്‍ നിന്നും വേണ്ട(ത വീതം കിട്ടാതെ വന്നപ്പോള്‍ അമ്മ എന്നേക്കൊണ്ടു സമരം ചെയ്യുക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു ധീരമാതാവിന്റെ ഉദയം അവിടെ നിന്നുമാണാരംഭിച്ചതെന്നുപറയാം.ന്ന
എാഴുമക്കളില്‍ ആറാമനായിപ്പിറ ഞാന്‍ അരുമയാകാതിരുന്നതു യാദൃഛികമൊന്നുമായിരിയ്‌ക്കില്ല. ആവര്‍ത്തനം വിരസതയുണ്ടാക്കുമെന്നാര്‍ക്കാണറിഞ്ഞുകൂടാത്തതു. പോരാത്തതിനു എാഴാമതായി അനുജത്തിയും കൂടിവന്നു. എല്ലാവരുടേയും സ്‌നേഹവും വാത്സല്യവും അണമുറിഞ്ഞവളിലേയ്‌ക്കാണൊഴുകിയതു. അവള്‍ വരുമ്പോള്‍ എനിയ്‌ക്കു എാഴുവയസ്സുണ്ടായിരുന്നു. നേരുപറയണമല്ലോ അന്നും അവളിലേയ്‌ക്കു ചൊരിയുവാന്‍ ഇ(തയധികം സ്‌നേഹവും വാത്സല്യവും എന്റെയുള്ളിലുമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു ഇന്നാലോചിയ്‌ക്കുമ്പോള്‍ അത്ഭുതം തോന്നുന്നുണ്ടു കോട്ടോ.എന്നുകരുതി എനിയ്‌ക്കവളോട്‌ അസൂയയും ദേഷ്യവുമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നു കരുതിയേയ്‌ക്കരുത്‌.
മൂടുകീറിയ നിക്കറുമിട്ടുഞാന്‍ സ്‌കൂളിലേയ്‌ക്കു പോകുമ്പോള്‍ പുത്തനുടുപ്പിന്റെ നറുമണവും പരത്തി ചി(തശലഭം പോലവള്‍ പാറിപ്പറു പോകുന്നതുകണ്ടാല്‍ ആര്‍ക്കായാലും അസൂയയും ദേഷ്യവുമൊക്കെ തോന്നും തീര്‍ച്ച. എനിയ്‌ക്കടിവാങ്ങിത്തരുന്നതില്‍ അപൂര്‍വ്വമായിട്ടെങ്കിലും അവളും ചിലപങ്കൊക്കെ വഹിച്ചിരുന്നു.
പ(ന്തണ്ടാമത്തെ വയസ്‌ തീര്‍ച്ചയായും ഒരു വഴിത്തിരിവു തെന്നയാണ്‌. തിരിച്ചറിവുകള്‍ മാലപ്പടക്കം പോലെ ഉള്ളില്‍ ഇടതടവില്ലാതെ വിസ്‌ഫോടനങ്ങള്‍ നടത്തിയ (പായം. എന്റെ ശബ്ദത്തിനു ഘനമേറിയതും കണ്ണുകള്‍ക്കു തീഷ്‌ണത വന്നതും ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെയാണ്‌.
ആദ്യമായി എന്റെ ശബ്ദം ചുമരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ (പതിധ്വനിച്ചപ്പോള്‍ വളഞ്ഞ പുരികങ്ങളോടെ എട്ടുജോഡിക്കണ്ണുകള്‍ എന്ന െതുറിച്ചുനോക്കി.
`കാല(പവാഹത്തിലെ മാറ്റങ്ങള്‍'-എന്ന (പയോഗം എ(ത അര്‍ത്ഥവത്താണ്‌.
കോടാനുകോടി നക്ഷ(തങ്ങളെ അദൃശ്യമായ കാന്തികവലയത്താല്‍ തന്റെ നെഞ്ചോടു ഒതുക്കിനിറുത്തു ക്ഷീരപഥത്തിന്റെ കരങ്ങളും ഹൃദയവും.ക്ഷീരപഥമെന്നപേരിപ്പുറം നെഞ്ചോടുചേര്‍ത്തമര്‍ത്തി ക്ഷീരം പകരുന്ന ജീവിതപ്പാതയിലെ അദൃശ്യമായ സാന്നിധ്യം.
``മോനേ...''
``അമ്മേ....''
``ദാ...വായ തുറക്കൂ...ദാ..ഇങ്ങനേ....''
``മോനുറക്കം വരുന്നുണ്ടോ.....''
``അമ്മ പാടിത്തരട്ടേ`...''
`` ഈ വല്ലിയില്‍ നിന്നു ചെമ്മേ-പൂക്കള്‍
പോകുന്നിതാപറന്നമ്മേ......
തെറ്റീ, നിനക്കുണ്ണീ ചൊല്ലാം-നല്‍പൂ-
മ്പാറ്റകളല്ലേയിതെല്ലാം.....
ദൈവമേ, എന്റെ അമ്മ...
ചങ്ങാതിമാരുടെ അമ്മ. കഥകളിലെ അമ്മ. സിനിമയില്‍ കണ്ട അമ്മ.
എവടെയാണെന്റെ പൊന്നമ്മ.
അമ്മേ...സ്വപ്‌നങ്ങളില്‍ വന്നെങ്കിലുമെന്നെ കോരിയെടുയെടുക്കാത്തതെന്തേ...
ദൈവമേ... ദേവി... എന്നെ സ്‌്‌നേഹമുള്ളോരമ്മ ദത്തെടുത്തെങ്കില്‍.
ഞാനൊരനാഥനായിരുന്നെങ്കില്‍.....
ദൈവമേ...
ദേവീ....
അനാഥത്വത്തിന്റെ ഇരുട്ടില്‍, കത്തുന്ന വിശപ്പിന്റെ കാളിമയില്‍, ആശാന്തമായ മനസ്സിന്റെ വിഹ്വലമായ ചിന്തകള്‍.
``എടാ... അനാഥാ... അവന്റെയൊരുപൂതി. മദ്യം കഴിച്ചാല്‍ പോരാ, അതു തന്നത്താന്‍ വാറ്റിക്കുടിച്ചാലേ ലഹരിയുള്ളൂ പോലും.''
രാഘവേട്ടന്‍ വാറ്റുകലത്തിന്റെ മുകളിലെ പാ(തത്തിലെ വെള്ളം മാറ്റി ഒഴിയ്‌ക്കുകയായിരുന്നു. നീരാവിയായി വരുന്ന ചാരായം തണുപ്പിച്ചു (ദവരൂപത്തിലാക്കുവാന്‍ തണുത്തവെള്ളം മാറ്റിമാറ്റിയൊഴിയ്‌ക്കണം.
``എടാ, രാഘവേട്ടോ... വ്യത്യസ്‌തതതേടിയുള്ള അലച്ചിലല്ലേ ഇതെല്ലാം....''
ഞാന്‍ പാറപ്പുറത്തു ആകാശം നോക്കി മലര്‍ന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
തെളിഞ്ഞ ആകാശം. നക്ഷ(തങ്ങളും ച(ന്ദനും നിലാവും, ധനുമാസത്തിലെ കുളിരും.ന്ന
``രാഘവേട്ടാ, ഇിവന്റെ പിറന്നാളാ. എന്തൊരു യോഗം.''
ചങ്ങാതി സുശീലനാണതു പറഞ്ഞത്‌.
``എടാ, ഇറച്ചി മൂത്തു കരിഞ്ഞുപോകരുത്‌. നീയതുനോക്കു''
`` ഓ... ഓ... രാഘവേട്ടാ, ധനുമാസത്തിലെ തിരുവാതിര. ഡവസംബര്‍ ഇരുപത്തിരണ്ടു. ഒരപാടു (പത്യേകതകളുള്ള ജന്മദിനം. കഷ്ടം... ഈ ജന്മദിനത്തിലും ഇങ്ങനെയൊരു ജന്മം പിറക്കുമല്ലോന്നോര്‍ക്കുമ്പോഴാ... കഷ്ടം.... ''
``ടാ...മതിമതി... നീയാ ജോലി തീര്‍ക്കു...''
രാഘവേട്ടനാണ്‌.
``ടാ..മോനേ...വല്ലപ്പോഴുമിങ്ങനെയൊക്കെയാകാം. എന്നുവച്ചു എന്നുമിങ്ങനെ.... കോളജ്‌്‌ പഠനം.... ഇങ്ങനെ പേരാ... നീ പഴയപോലെയാകണം...''
`` എന്തിനാ രാഘവേട്ടാ... ഓരോ ദിനം കഴിയുന്തോറും നമ്മള്‍ മരണത്തിലേയ്‌ക്കടുക്കുകയല്ലേ.... അതിന്റെ വേഗതയൊന്നുകൂടട്ടേ.''
`` ടാ... അങ്ങനെയല്ലാ...''
``വേണ്ട രാഘവേട്ടാ...മോനെ ഞാനുമായിക്കടുക്കാതിരിയ്‌ക്കാന്‍ വല്ലാതെ പണിപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലേ...''
``ശ്ശേ... എന്താടാ നീയിങ്ങനെ...''
``അതേ രാഘവേട്ടാ, എല്ലാ തന്തമാര്‍ക്കും തള്ളമാര്‍ക്കും ഇപ്പോളൊറ്റ (പാര്‍ത്ഥനയേയുള്ളു, എന്നേപ്പോലൊരുമകനെക്കിട്ടല്ലേയെന്നു. തന്റെ മോന്‍ എന്നോടടുക്കല്ലേയെന്നു. അതെ, ഒരാളും എന്നേപ്പോലാകരുത്‌. ഇതൊരുപാഴ്‌ജന്മം.''
പാറയില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി കുപ്പിയിലിറക്കി വച്ചിരുന്ന ചാരായം ഇറ്റുവീഴുന്ന റ്റിയൂബ്‌ു ഗ്ലാസ്സിലേയ്‌ക്കുപിടിപ്പിച്ചു. ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന ചാരയത്തിലേയ്‌ക്കു നോക്കി.
``രാഘവേട്ടാ, ജയന്റെ അമ്മയോടു പറയണം, അവന്റെ മുന്നിലിരിയ്‌ക്കുന്ന ചോറിനു വിലപറയരുതെന്നു. പിന്നെ അതിന്റെ ജാള്യതയും വേദനയും. അതുമറക്കാന്‍ നിരാഹാരയജ്ഞങ്ങളും പലായനങ്ങളും....''
ചാരായം ചുണ്ടോടുപ്പിച്ചു. ചൂട്‌. പുഴുങ്ങിയ കപ്പയില്‍ നിന്നുമൊരെണ്ണമെടുത്തു ചവച്ചു കൊണ്ടു ഒരു കല്ലിന്മേലിരുന്നു.
ദൂരെ തെളിഞ്ഞു നില്‌ക്കുന്ന തീക്കട്ടപോലെ ചുവന്ന നക്ഷ(തത്തെ നോക്കി. തിരുവാതിര നക്ഷ(തം.
കുടുംബത്തിലെ (െബഡുവിന്നറാണെങ്കിലും, ആണ്‍ക്കരുത്തുണ്ടെങ്കിലും അമ്മ അമ്മയായിരിയ്‌ക്കണം.
ഒറ്റയ്‌ക്കുള്ള യാ(തകള്‍.
വീട്ടിലെ അസാന്നിദ്ധ്യങ്ങള്‍.
ഗ്ലാസ്സിലെബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന ചാരായം വായിലേയ്‌ക്കു കമിഴ്‌ത്തി, ഒറ്റയിറക്കിനു കാലിയാക്കി.
``രാഘവേട്ടാ, അങ്ങനെ പലായനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഞാന്‍ വലിയൊരു മൈതാനമുള്ള ദേവീ ക്ഷേ(തത്തിലെത്തി. ആല്‍ മരങ്ങള്‍ തന്നെ എാഴെട്ടെണ്ണം. വലിയ ചെമ്പകമരം. നിറയെ വെളുത്തപൂക്കള്‍. അനിര്‍വചനീയമായ സുഗന്ധം. ഇളം കാററ്‌. വല്ലാത്തൊരനുഭൂതിയില്‍ ഞാനാ ആല്‍ത്തറയില്‍ ധ്യാനത്തില്‍ മുഴുകിയിരുന്നു. ധ്യാനത്തിനിടയ്‌ക്കെപ്പോഴോ ഉണ്ടായ മയക്കത്തില്‍, പതീയേ, ഒരു ഇളം ചൂടുള്ള മൃദുലമായൊരുകൈ, എന്നെ തഴുകാന്‍ തുങ്ങി. എന്നെ മടിയിലേയ്‌ക്കു പിടിച്ചു കിടത്തി. ആലിലകളിളക്കിയെന്നെ വീശി. ചെമ്പകപ്പൂക്കളുടെ മണം ശ്വസിപ്പിച്ചു. രാഘവേട്ടാ, അന്നാദ്യമായി അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടിലെ സാന്ത്വനം ഞാനനുഭവിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.''
ഗ്ലാസ്സിലേയ്‌ക്കു വീണ്ടും ചാരായം നിറയ്‌ക്കുന്നതിനിടെ ഞാന്‍ തുടര്‍ന്നു.
``എടാ, ദുശ്ശീലാ... ഇുന്നം ദേവീ ക്ഷേ(തങ്ങളിലെ മൈതാനങ്ങളില്‍, ആലിന്‍ചുവട്ടില്‍, ചെമ്പകപ്പൂമരങ്ങളുടെയരുകില്‍, അമ്മയുടെ മുലപ്പാല്‍ ഞാന്‍ രഹസ്യമായി നുണയാറുണ്ടെടാ.''
``ദൈവമേ... ഇങ്ങനേയും നിരീശ്വരവാദമോ... കമ്മ്യൂണിസ്‌റ്റോ...''
അനാഥന്റെ അസ്ഥിത്വ ദുഖവും പേറിയുള്ള നിരാഹാരയജ്ഞങ്ങളും (പയാണങ്ങളും. എങ്ങോട്ടായിരുന്നെന്റെ ഒഴുക്കു. ഒഴുക്കു വെള്ളത്തില്‍ വീണ കരിക്കട്ട പോലെ. ഞാനല്ല, വെള്ളവും ഒഴുക്കും അതിന്റെ ചലനങ്ങളുമായിരുന്നു എന്നെ നിയ(ന്തിച്ചിരുന്നത്‌.
``അമ്മയെക്കാണണമെന്നു തോന്നുന്നില്ലേ...''
കള്ളുഷാപ്പിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തു പാ(തങ്ങള്‍ കഴുകിവയ്‌ക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍.
ചെത്തുകാരന്‍ ഗോപാലേട്ടനാണ്‌ ചോദിച്ചത്‌.
പാ(തം കഴുകല്‍ നിറുത്തി ഞാന്‍ ഗോപാലെട്ടന്റെ മുഖത്തേയ്‌ക്കു നോക്കി. ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി മാ(തമായിരുന്നു എന്റെയുത്തരം.
ഗോപാലേട്ടന്‍ നീട്ടിയ സിസ്സേഴ്‌സ്‌ സിഗരറ്റു കത്തിച്ചു ഒരുകവിള്‍ ഊതിക്കൊണ്ടു തെങ്ങില്‍ചാരിയിരുന്നു ഞാന്‍ ആകാശത്തേയ്‌ക്കുനോക്കി. ച(ന്ദനും നക്ഷ(തങ്ങളുമില്ലാതെ ആകാശം കാര്‍മേഘം മൂടിക്കിടന്നു.
വല്ലാത്ത ഉഷ്‌ണം.
ഗോപാലേട്ടന്‍ ബാക്കി പാ(തങ്ങള്‍ കഴുകി അടുക്കി വച്ചു.
``വിദ്യാഭ്യാസം തുടരണം.''
ഗോപാലേട്ടന്‍ പറഞ്ഞവസ്സാനിപ്പിച്ചു.
വിദ്യാദേവി എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയിട്ടു രണ്ടു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിരിയ്‌ക്കുന്നു.
``ഞാനും കൂടി വരണോ''
ചങ്ങാതിയെന്റെ തോളില്‍ കൈവച്ചു.
``വേണ്ടാ.''
ഞാനവനെ നോക്കാതെ നടന്നു.
അമ്മ കാറില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി വീട്ടിലേയ്‌ക്കു നടന്നു കഴിഞ്ഞിരിന്നു. നല്ല ഇരുട്ടു. സ്ഥിരമായി നടക്കുന്ന വഴിയായിരുന്നതിനാല്‍ തപ്പിത്തടയേണ്ടതില്ല. അമ്മയ്‌ക്കു നടക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടള്ളതുപോലെ. ഞാന്‍ അമ്മയെ മറികടന്നു വേഗത്തില്‍ നടന്നു.
മുറ്റത്തു രണ്ടാമത്തെ ജ്യേഷ്‌ഠന്‍ അക്ഷമയോടെ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. (പവാസജീവിതത്തിലെ ഇടവേളയില്‍ നാട്ടിലെത്തിയതായിരുന്നു, ജ്യേഷ്‌ഠന്‍.
എന്റെ മുഖത്തേയ്‌ക്കു ഉത്‌ക്കണ്‌ഠയോടെ നോക്കി.
``വരുന്നുണ്ടു. ഒന്നും ചോദിയ്‌ക്കണ്ട. അറിഞ്ഞതായിപ്പോലും ഭാവിയ്‌ക്കരുത്‌.''
മറ്റുള്ളവരെനോക്കി താക്കീതായി പറഞ്ഞു.
``എല്ലാവരോടുംകൂടിയാണ്‌.''
അത്താഴം സ്‌പൂണ്‍ കൊണ്ടു കോരിക്കഴിയ്‌ക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി ജ്യേഷ്‌ഠന്‍ നെറ്റിചുളിച്ചു.
``ഒന്നുമില്ല രാവിലെ കയ്യൊന്നു മുറിഞ്ഞു.''
എന്റെ ഉത്തരം വിശ്വസ്സനീയമായിക്കാണില്ല.
മുറിയില്‍ ഇരുട്ടില്‍ സിഗരറ്റിന്റെ തീക്കനല്‍ പകര്‍ന്ന വെളിച്ചം നോക്കിക്കിടക്കുമ്പോഴോര്‍ത്തു.
എന്തിനാണമ്മ ഇങ്ങനെയൊരൊളിത്താവളമുണ്ടാക്കിയത്‌. ക്ഷേ(തദര്‍ശ്ശനമെന്നു പറഞ്ഞു അമ്മ അങ്ങോട്ടെന്തിനാണി(തയും കാലം പോയിരുന്നത്‌. അനുജത്തിയെ വല്ലപ്പേഴും കൊണ്ടു പോയിരുന്നതിനാല്‍ വഴികണ്ടെത്താന്‍ (പയാസപ്പെട്ടില്ല. എങ്കിലും അവളും ഇതുവരേയും എല്ലാം രഹസ്യമാക്കിവച്ചു.
കൂടെ വരാന്‍ വിസമ്മതിച്ചപ്പോള്‍ ഹിസ്‌റ്റീരിയാ ബാധിച്ചവനേപ്പോലെ സ്വയം കടിച്ചുകീറിയതായിരുന്നു എന്റെ കൈപ്പത്തിയുടെ ഉള്‍ഭാഗം.
പക്ഷെ അമ്മ യാ(തകള്‍ അവിടെ അവസ്സാനിപ്പിയ്‌ക്കുകയായിരുന്നു.
ഞാനും അമ്മയും വിരുദ്ധ (ധൂവങ്ങളിലേയ്‌ക്കാണ്‌ യാ(തചെയ്‌തത്‌്‌. പുറം തിരിഞ്ഞുള്ള യാ(ത. ഞങ്ങള്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ. വല്ലപ്പോഴും ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍ പുറം തിരിഞ്ഞു യാ(ത ചെയ്യുന്ന അമ്മയേയാണ്‌ കണ്ടിട്ടുള്ളത്‌്‌.
പക്ഷെ (ധുവങ്ങള്‍ കടന്നാലോ. പിന്നെ യാ(ത അഭിമുഖമായിട്ടായിരിയ്‌ക്കും. ലക്ഷ്യം വിരുദ്ധ (ധുവങ്ങളാണെങ്കില്‍ പോലും.
ആശുപ(തിവാര്‍ഡിലെ എാകാന്തതയില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഭൂതകാലത്തില്‍ നിന്നും വര്‍ത്തമാനകാലത്തിലേയ്‌ക്കും, വര്‍ത്തമാനകാലത്തില്‍ നിന്നും ഭൂതകാലത്തിലേയ്‌ക്കും മൗനമായി യാ(തചെയ്‌തു. മൂന്നര പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു ശേഷം ഞങ്ങള്‍ അഭിമുഖമായിയിരുന്നു. ഞാന്‍പിറന്ന ഗര്‍ഭപാ(തമാണു അമ്മയില്‍ നിന്നും നീക്കം ചെയ്‌തതു. ഞാന്‍ ദാനമായി നല്‌കിയ എന്റെ രക്തമാണിപ്പോള്‍ അമ്മയുടെ സിരകളിലൂടെ ഒഴുകുന്നതു. മുലപ്പാലിലൂടെ എനിയ്‌ക്കു പകര്‍ന്നു തന്ന അമ്മയുടെ ജീവരക്തം.
`` നിങ്ങള്‍ക്കു ഒറ്റയ്‌ക്കു വന്നെത്താന്‍ കഴിയാത്തിടത്തേ ഞാന്‍ വീടുവയ്‌ക്കൂ.''
വീണ്ടുമൊരു പതിറ്റാണ്ടിനു ശേഷം ആശുപ(തക്കിടക്കയില്‍ അമ്മയ്‌ക്കരുകിലിരുന്നു ഞാന്‍ പഴയ വാക്കുകള്‍ ഓര്‍ക്കുകയുയിരുന്നു.
പറഞ്ഞതു പോലെതന്നെ ഞാന്‍ വീടുവച്ചു. രണ്ടു തവണ മാ(തമേ അമ്മ വിട്ടല്‍ വന്നിട്ടുള്ളു. ഒന്നു കുടികേറിത്താമസത്തിനു. മറ്റൊരുസന്ധ്യയില്‍ ആരൊക്കെയോ താങ്ങിപ്പടിച്ചു വഴിനടത്തിയാണ്‌ അമ്മയെ കൊണ്ടു വന്നത്‌്‌. പിറ്റേന്നു തന്നെ തിരികേ പോവുകയും ചെയ്‌തു.
രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പു അമ്മ ചവിട്ടുപടിയില്‍ വീണു. തളര്‍ന്നു കിടക്കേണ്ടതായിരുന്നു. വടികുത്തിയുണെങ്കിലും അമ്മ എഴുന്നേറ്റുനടന്നു.
താങ്ങായി ഞാനൊും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന തിരിച്ചറിവു അമ്മയില്‍ ബലപ്പെട്ട നാളുകളായിരുന്നു അത്‌.
ഊന്നു വടികുത്തിയുള്ള യാ(തയില്‍ രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം, അമ്മ ഇതാ ഈ ആശുപ(തിക്കിടക്കയില്‍, ഒന്നും സംസാരിയ്‌ക്കാതെ, വായിലൂടെ കടത്തിയ റ്റിയൂബിലൂടെ നല്‌കുന്ന (ദവരൂപത്തിലുള്ള ആഹാരത്തിന്റെ രുചിയറിയാതെ, പാതിമയക്കത്തില്‍ ഉറങ്ങുന്നു.
മയക്കത്തില്‍ നിന്നുമുണരുമ്പോള്‍ എല്ലാവരേയും തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടു.
``രാജന്‍...... രാജന്‍.....''
എന്നെ കണ്ടില്ലെങ്കില്‍ അവ്യക്തമായ ശബ്ദത്തില്‍ തിരക്കും.
രാ(തി എാറെവൈകുവോളം ഞാനമ്മയുടെയരുകിലിരിയ്‌ക്കും. തലമുടി തഴുകിക്കൊടുക്കും. നല്ല വെളുത്ത തല മുടിയായിരുന്നു അമ്മയ്‌ക്കു.
`` നമുക്കു ബാക്കിയുള്ള ഭൂമിവിറ്റു കാറുവാങ്ങാം. ഇനി സ്വന്തം കാറില്‍ യാ(ത ചെയ്‌താല്‍ മതി.''
ആശുപ(തിയിലെ മൂന്നമത്തെ രാ(തിയിലാണ്‌ ഞാനിതു പറഞ്ഞത്‌.
അമ്മയുടെ മുഖത്തു സന്തോഷം വന്നുനിറഞ്ഞു. ചുണ്ടില്‍ അതുവരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത അമ്മയടെ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു.
``നേരമേറെയായി. ഇനിയുറങ്ങിക്കെള്ളു.''
പെട്ടെന്നു അടഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ ഒന്നുകൂടി ഇറുക്കിയടച്ചു. ഉറങ്ങുന്നതുപോലെ മുഖം ശാന്തമായി.
ഉറങ്ങിയിരിയ്‌ക്കുമോ. അതോ ഉറക്കം നടിച്ചതോ.
ഞാന്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പുറത്തേയ്‌ക്കു നടന്നു.
എനിയ്‌ക്കറിയാം, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അമ്മ എന്നെ തിരക്കും.
പെങ്ങള്‍, ഞാന്‍ പുകവലിയ്‌ക്കാന്‍ പോയി, ഇപ്പോവരും, എന്നുപറയും. അമ്മ അതുകേട്ടു വീണ്ടും ഉറക്കത്തിലേയ്‌ക്കു മടങ്ങിപ്പോകും.
പുറത്തേയ്‌ക്കു പോകുമ്പോള്‍ ഞാനോര്‍ത്തു.
സ്വാര്‍ത്ഥതയോടെയാണു ഞാന്‍ അമ്മയെ വീക്ഷിച്ചത്‌. ഞാന്‍ ജനിയ്‌ക്കുന്നതിനും മുമ്പേതന്നെ ജീവിതം കടല്‍ക്കിഴവനേപ്പോലെ അമ്മയുടെ ചുമലില്‍ ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചിരുന്നു. കടല്‍ക്കിഴവനേയും ചുമന്നുള്ള യാ(തയില്‍ അമ്മ എന്തുമാ(തം കിതച്ചു. എ(തതവണ ചുവടുറയ്‌ക്കാതെ വീണു. എവിടേയും അത്താണികാണാതെ വേച്ചുവേച്ചുള്ള യാ(ത.
അമ്മ ഒരു സ്‌(തീയായിരുന്നുവെന്നെന്തേ, ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. കരുത്താനായ ഒരു പുരുഷന്റെ സംരക്ഷണം തീര്‍ച്ചയായും അമ്മ ആ(ഗഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. മക്കളേയും ഭര്‍ത്താവിനേയും ഊട്ടി, ഐശ്വര്യ ദേവതയേപ്പോലെ ഗൃഹനാഥയായി ജീവിയ്‌ക്കാന്‍ അമ്മയും ആ(ഗഹിച്ചിരുന്നു.
ഒററമകളുടെ എാകമകളായിരുന്നു അമ്മ. എാഴുമാസം (പായമായപ്പോള്‍ അമ്മമരിച്ചു. അച്ഛന്‍ വേറെ വിവാഹം കഴിച്ചു. മുത്തശ്ശിയുടെ തണലില്‍ വളര്‍ന്നയമ്മ എാകാന്തതയുടെ പീഢനഗൃഹത്തിലാണ്‌ വളര്‍ന്നത്‌ു. എാകാന്തത എന്നും മനസ്സിന്റെ ഭാരമായിരുന്നു.
എാഴുമക്കളെമാ(തമല്ല, അവരുടെമക്കളേയും തന്റെ ചിറകിന്നുള്ളില്‍, ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു, തീറ്റിപ്പോറ്റിയ തള്ളക്കോഴിയായിരുന്നു, അമ്മ.
മനസ്സിന്റെ ശാന്തതതേടിയുള്ള യാ(തയില്‍ കണ്ടെത്തിയതായിരിയ്‌ക്കണം, ആ ഒളിത്താവളവും.
നാലാം ദിവസ്സം.
മുത്തശ്ശിയെക്കാണാന്‍ വന്ന ചെറുമക്കളുടെ മക്കളേയും കൂട്ടി പുറത്തു പോയി തിരിച്ചുവരവേ ആശുപ(തി വരാന്തയുടെ മച്ചിലേയ്‌ക്കു നോക്കി, ഞാനെന്താണ്‌ (പാര്‍ത്ഥിച്ചത്‌.
ഞാനമ്മയുടെയരുകിലിരുന്നു.
തലമുടി തഴുകിക്കൊടുത്തു.
അമ്മയുടെമുഖത്തു സന്തോഷമോ, സമാധാനമോ, സംതൃപ്‌തിയോ. മുഖത്തു വിരിഞ്ഞ (പകാശത്തെ എനിയ്‌ക്കു വേര്‍തിരിയ്‌ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.
`` കാറുവാങ്ങി ഒരു (ൈഡവറേയും വയ്‌ക്കാം. അമ്മയ്‌ക്കിഷ്ടമുള്ളിടത്തേയ്‌ക്കു, ആശുപ(തിയിലോ. ക്ഷേ(തത്തിലോ, മക്കളുടെയടുത്തേയ്‌ക്കോ എങ്ങോട്ടു വേണമെങ്കിലും പോകാമല്ലോ. ''
അമ്മയുടെ മുഖം വടര്‍ന്നു.
``കാറില്‍ ഗമയില്‍ പോകുമ്പോ എന്നെ വഴിയില്‍ കണ്ടാല്‍ കയറ്റുമോയെന്തോ.''
``പോടാ.....''
എന്നെ ശകാരിച്ചതുപോലെ.
എനിയ്‌ക്കമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കണമെന്നുതോന്നി.
മുലപ്പാലിനായി ഞാന്‍ ദാഹിച്ചു.
അമ്മയുടെ മുലക്കണ്ണിനായി എന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ വിടര്‍ന്നു.
അമ്മയുടെ മടിയിലെനിയ്‌ക്കു തലവച്ചുകിടക്കണം.
ഞാനമ്മയുടെ തലമുടി തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അനിര്‍വചനീയമായൊരു (പകാശം അമ്മയുടെ മുഖത്തു വിടര്‍ന്നുനിറയുന്നത്‌ ഞാന്‍ കണ്ടു.
``ഉറങ്ങിക്കൊള്ളു.''
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
അമ്മയുടെ മുഖത്തു ശാന്തത.
അമ്മമയങ്ങി.
മയക്കത്തിലമ്മ ശ്വാസം കഴിയ്‌ക്കുന്നതു നിറുത്തി.
ഇടയ്‌ക്കോരിക്കള്‍.
``അമ്മേ വിളിയ്‌ക്കെടി....''
എന്റെ ശബ്ദം ഉയര്‍ന്നു.
``അമ്മേ.......''
പെങ്ങള്‍ ഞെട്ടി വിളിച്ചു.
``ങ്‌ഹേ.....''
അമ്മ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു.
ഞാനമ്മയെ അപ്പോഴും തഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വീണ്ടും രണ്ടുവട്ടം കൂടി ഇതാവര്‍ത്തിച്ചു. പിന്നെ അമ്മവിളികേട്ടുണര്‍ന്നില്ല.
ഞാന്‍ തഴുകിക്കൊണ്ടിരിയ്‌ക്കേ,
അമ്മ എന്നോട്‌ യാ(ത ചോദിയ്‌ക്കാതെ,
എന്നെ കബളിപ്പിച്ചു പൊയ്‌ക്കളഞ്ഞു.
അപ്പോഴും അമ്മയുടെ മുഖത്തു അനിര്‍വചനീയമായ (പസാദവും, ശാന്തതയും, സംതൃപ്‌തിയും വിടര്‍ന്നു നിന്നിരുന്നു.
അല്‌പം മുമ്പു ഞാനെന്താണു (പാര്‍ത്ഥിച്ചതു.
എങ്കിലും.......ഇപ്പോള്‍........
ഇ(തവേഗം.........
വ്യര്‍ത്ഥമല്ലേയൊരു ജന്മം, ഇതനുഭവിയ്‌ക്കാനാകാതെ പോയാല്‍....
അങ്ങനെയങ്ങനെ, പണ്ടുപണ്ടൊരിയ്‌ക്കല്‍, കുളിരുള്ള (പഭാതം കഴിഞ്ഞു, സൂര്യന്‍, പൊള്ളുന്ന ഉച്ചവെയിലുമായി, വീശിയടിച്ച കാറ്റിലേറി വരുന്നൊരു നേരമായിരുന്നു, ഞാന്‍ പിറത്‌.
അപ്പോള്‍ത്തന്നെ ഞാനമ്മയ്‌ക്ക്‌ മരണത്തിലേയ്‌ക്കുള്ള വഴിയും കാട്ടിക്കൊടുത്തു.
വീടിനകത്തെ പടിയില്‍ത്തട്ടി അമ്മവീണ ആഘാതത്തില്‍, അമ്മയറിയാതെ, അമ്മയില്‍ നിന്നും സ്വയം മോചനം നേടിയാണ,്‌ ഞാന്‍, ഭൂജാതനായത്‌. പൊക്കിള്‍ക്കൊടി ബന്ധം വിടര്‍ത്താനാകാത്തതില്‍, ചോരയില്‍ക്കുതിര്‍ന്ന ഞാന്‍, (പതിക്ഷേതിച്ചു നിലവിളിച്ചു. മരണത്തിനും ബോധത്തിനുമിടയിലെ മയക്കത്തിലായിരുന്ന അമ്മ, ഇതൊുമറിഞ്ഞില്ലായെന്നതു സത്യം. അറിഞ്ഞിരുെന്നങ്കില്‍, എന്റെ ധിക്കാരത്തിന,്‌ അപ്പോള്‍ത്തന്നെ, നല്ല ചുട്ട അടികിട്ടുമായിരുന്നൂവെന്ന സത്യം, അമ്മയെ അറിയുന്ന ആരും സമ്മതിയ്‌ക്കും.
വിജനമായിരുന്ന വീട്ടില്‍, എന്റെ നിലവിളികേട്ട`്‌ ആദ്യം ഓടിയെത്തിയത്‌, വളര്‍ത്തുനായായിരുന്നു. തന്റെ യജമാനത്തിയുടെയരുകില്‍ ചോരയില്‍ കാലിട്ടടിച്ച്‌ നിലവിളിയ്‌ക്കുന്നതാരിവന്‍.
ശ(തു.
എന്റെ നിലവിളികള്‍ അവനു നേരേ ഞാനുയര്‍ത്തിയ വെല്ലുവിളിയും ആ(േകാശവുമായിട്ടവനു തോന്നി. മുരണ്ടുകൊണ്ടവന്‍ എനിയ്‌ക്കുചുറ്റും വലം വച്ചു. ചോരയുടെ മണം ലഹരിയായി അവനെ മത്തുപിടിപ്പിയ്‌ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇളം മാംസത്തിന്റെ രുചിയോര്‍ത്താകണം, അവന്റെ കൂര്‍ത്ത പല്ലുകള്‍ ഇളിച്ച്‌ പുറത്തേയ്‌ക്കു വന്നത്‌.
എങ്കിലും,
ചോരയോ, പിഞ്ചിറച്ചിയോ...
എാതാദ്യം....
അവനെ കുഴയ്‌ക്കുന്ന വലിയൊരു (പഹേളികയായി ഞാന്‍ മാറി.
ദാഹം തീര്‍ത്തിട്ടാകാം ഭക്ഷണം,
എന്നവന്‍ തീരുമാനിച്ചുകാണണം.
നീണ്ട നാക്കുനീട്ടി ചോരയില്‍ തൊടുവാനാഞ്ഞ നേരമായിരുന്നു നിലവിളികളോടെ ഉമ്മ ഓടിയെത്തിയത്‌.
ഉമ്മയാണെന്നെ ആദ്യമെടുത്തത്‌.
പൊക്കിള്‍ക്കൊടിബന്ധം അമ്മയില്‍ നിന്നും മുറിച്ചുമാറ്റിയതും, കുളിപ്പിച്ചതും, അമ്മിഞ്ഞപ്പാല്‍ തന്നതും, അമ്മയ്‌ക്ക്‌ ജീവന്‍ തിരിച്ചു നല്‌കിയതും ഉമ്മയായിരുന്നു.
ഉമ്മയുടെ മൂന്നാമത്തെമകന്‍ പിറിട്ട`്‌ ആറുമാസം കഴിഞ്ഞിട്ടേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
എന്റെ ശൈശവകാല ജീവിതം ശരിയ്‌ക്കുമൊരു അജ്ഞാതവാസം തെന്നയായിരുന്നു. ശരിയ്‌ക്കങ്ങോട്ടൊും ഓര്‍ത്തെടുക്കവാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
പാണന്‍പ്പാട്ടുപോലെ വാമൊഴിയായി പകര്‍ന്നു കിട്ടിയ വാക്കുകള്‍ പുന:സൃഷ്ടിച്ച ചില ദൃശ്യങ്ങളില്‍ ഞാനെന്നെ കാണാറുണ്ട്‌.
അങ്ങനെയിരിയ്‌ക്കെ ഒരിയ്‌ക്കല്‍, ഞാനെന്റെ മുത്തച്ഛന്റെ തറവാട്ടുവീടിന്റെ, മുറ്റത്തിനപ്പുറത്തുള്ള പറമ്പിലെ മണ്‍കൂനയില്‍, ഒരു കീറത്തുണിയില്‍, നഗ്നനായിക്കിടന്ന്‌, നിലവിളിച്ചുപോലും. എന്റെ അച്ഛന്റെ തറവാട്ടുവീടായിരുന്നു, അത്‌.
എന്റെ നിലവിളികള്‍, കുടുംബവ്യവസ്ഥിതികളോടുള്ള (പതിക്ഷേത മു(ദാവാക്യങ്ങളോ, അനാഥത്ത്വത്തിന്റെ പൊള്ളലേറ്റ നിലവിളികളോ, എാതെന്ന്‌ പാണന്‍പാട്ടില്‍ വേര്‍തിരിച്ചിരുില്ലായെന്നത്‌ ചരി(ത വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ എക്കാലത്തേയും ദുരന്തത്തില്‍ പെടുത്താവുന്നതാണ്‌.
അന്നനിയ്‌ക്കു രണ്ടു മാസം (പായമുണ്ടായിട്ടും, ഒന്നുമോര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ കഴിയാത്തതുമൊരുപോരായ്‌മ തന്നെ.
``കഞ്ഞിവെള്ളം തൊട്ടുകൊടുത്താല്‍ രണ്ട്‌മൂന്നു ദിവസ്സങ്ങളെങ്കിലും ചാകാതിരിയ്‌ക്കും''
ദയാപൂര്‍വ്വം മുത്തശ്ശി ഉള്‍മുറികളിലൊന്നിലോ, അടുക്കളയിലോ ഇരുന്ന്‌ വാല്യക്കാരോട്‌ പറഞ്ഞു.
മുത്തശ്ശി എന്നെയോര്‍ത്ത്‌ ദീര്‍ഘശ്വാസം വിട്ടെന്നും ഇല്ലെന്നുമുള്ള തര്‍ക്കം ഇന്നും അനന്തമായി തുടരുന്നു വെന്ന സത്യം, ഒരുജുഡീഷ്യലന്വേഷണത്തിലേയ്‌ക്കാണ്‌ നയിയ്‌ക്കുതെങ്കിലും, അന്വേഷണക്കമ്മീഷനുകളുടെ ഭാരിച്ചചിലവും, ദീര്‍ഘകാലത്തെ താമസവും-ഒരുപക്ഷെ ഒരു മനുഷ്യായുസ്സുമുഴുവന്‍-അവസ്സാനം പുറത്തുവരുന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടുകളുടെ സമസ്യ പൂരിപ്പിയ്‌ക്കാനാകാതെ നമ്മള്‍ വശം കെടുന്നതും, വ(കതയുമെല്ലാമോര്‍ത്താണതില്‍ നിന്നും പിന്തിരിഞ്ഞത്‌. അന്വേഷണക്കമ്മീഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടു പരസ്യപ്പെടുത്തിയ ശേഷം നമ്മള്‍ ചെന്നുപെടുന്നൊരു വല്ലാത്ത ശൂന്യതയുണ്ടല്ലോ, അതിനെമറികടക്കാന്‍ കഴിയാതെ നാം കിടന്നു വട്ടം ചുറ്റുകയല്ലേ.
എന്നാല്‍, മണല്‍ക്കൂനയില്‍, പൊരിയുന്നവെയിലേറ്റ്‌, ഞാന്‍ നിലവിളിയ്‌ക്കുമ്പോള്‍, മുത്തശ്ശി സങ്കടമടക്കാനാകാതെ പാല്‍ക്കഞ്ഞി, പ്ലാവിളയില്‍ കോരിക്കോരിക്കുടിയ്‌ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നത്‌, കെട്ടുകഥയല്ലായെന്ന്‌ സാക്ഷ്യപ(തം നല്‌കാന്‍, ഇന്നും ആളുണ്ട്‌ എന്നത്‌ ഇതിന്റെ വിശ്വാസ്യത വര്‍ദ്ധിപ്പയ്‌ക്കുന്നു.
``രാമാ... തോക്കും തോട്ടയും റെഡിയാക്കിവയ്‌ക്ക്‌.''
മുത്തച്ഛന്‍ എന്നെ വെടിവയ്‌ക്കാനല്ല, വേട്ടയ്‌ക്കു പോകാനാണ്‌, അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്ന്‌, പില്‌ക്കാലത്ത്‌ പലരും പറഞ്ഞെന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഞാനുമത്‌ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിയ്‌ക്കുന്നു.
മുത്തച്ഛന്റെ ശബ്ദത്തിന്‌ സ്വതവേ ഗാംഭീര്യവും മൂര്‍ച്ഛയും കൂടുതലുമാണ്‌. മുഴങ്ങും. അപ്പോപ്പിന്നെ തോക്കെടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞാലത്തേ അവസ്ഥ ഊഹിയ്‌ക്കാവുന്നതല്ലേയുള്ളു.
മുറുക്കാന്‍ ചെല്ലവുമെടുത്ത്‌, വെടിവെട്ടസ്സദസ്സിലേയ്‌ക്ക്‌ അപ്പൂപ്പന്‍ പോയത്‌, എന്റെ ദൈന്യത കാണാന്‍ ശക്തിയില്ലാത്തതിനാല്‍ തെന്നയാകണം.
ഇതിനിടെ, ദൂരമേറെ ചെന്നപ്പോഴമ്മയുടെ മുലപ്പാല്‍ ചുരത്തിക്കാണണം. തീര്‍ച്ച.
എന്റെ അനാഥത്വം അമ്മയുടെ മുടിക്കെട്ടില്‍ ചറ്റിപ്പടിച്ചോ, എന്നെനിയ്‌ക്ക്‌ ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. അമ്മ അപ്പോഴേയ്‌ക്കും തളര്‍ുവെന്നതു സത്യം. രാവിലെ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടുമില്ലായിരുന്നു. വഴിയരുകിലെ, എാതോ ഒരു വീട്ടില്‍ക്കയറി അമ്മ കഥ പറഞ്ഞു. വാശിയും മനക്കരുത്തും കൈവിട്ടില്ലായെന്നത്‌ എടുത്തു പറയേണ്ട സംഗതിതന്നെ.
സങ്കടങ്ങളമ്മ ഉള്ളിലൊതുക്കിയതാകാനേ വഴിയുള്ളു.
തോറ്റു പോകരുതല്ലോ.
ആരെല്ലാമോ അനുനയം പറഞ്ഞ്‌, തിരികേ നല്‌കിയപ്പോളമ്മ, എന്നെ തിരസ്‌ക്കരിച്ചതൊന്നുമില്ല.
ഞാനാണെങ്കിലോ അമ്മയെ തിരിച്ചുകിട്ടിയ നിമിഷം ആശ്വാസത്തോടെ മുലക്കണ്ണ്‌്‌ തേടുകയുയിരുന്നു. തൊണ്ട വരണ്ടു പോയിരുന്നു. പോരത്തതിന്‌ വിശപ്പും. പാലുകുടിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്‌ക്കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ ഞാനുറങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്‌തു.
അതുകൊണ്ടു എന്നെ തിരികെ കിട്ടിയപ്പോള്‍ അമ്മയുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞോ, എന്നെ വാരിപ്പുണര്‍ന്നോ, ഉമ്മവച്ചോ, എന്നൊുമെനിയ്‌ക്കറിയില്ല. ഒന്നും നേരില്‍ മനസ്സിലാക്കാനും അനുഭവിയ്‌ക്കാനും (ശമിച്ചില്ലായെന്ന പറഞ്ഞാല്‍ മതി. പില്‌ക്കാലത്താരും കൂടുതല്‍ വിശദീകരിയ്‌ക്കാതിരുന്നതും സംഭവങ്ങളുടെ വര്‍ണ്ണഭംഗി നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞു.
അങ്ങനെ ആദ്യമായി ഞാന്‍ വ്യവസ്ഥിതികളോടുള്ള പോരാട്ടത്തില്‍ നിരാഹാരസമരം തന്നെ നടത്തിക്കൊണ്ട്‌ പോര്‍ക്കളത്തിലേയ്‌ക്ക്‌ു എടുത്തുചാടി. എക്കാലത്തേയും പോലെ ചരി(ത ആഖ്യാതാക്കള്‍ ഇതും ചരി(ത രേഖകളില്‍ നിന്നും മറച്ചുപിടിച്ചതു, വരും തലമുറയ്‌ക്കു മാതൃകകിട്ടാതെ ലക്ഷ്യ ബോധമില്ലാതെ വളരുതിനു കാരണമായി. കുടുംബ സ്വത്തില്‍ നിന്നും വേണ്ട(ത വീതം കിട്ടാതെ വന്നപ്പോള്‍ അമ്മ എന്നേക്കൊണ്ടു സമരം ചെയ്യുക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു ധീരമാതാവിന്റെ ഉദയം അവിടെ നിന്നുമാണാരംഭിച്ചതെന്നുപറയാം.ന്ന
എാഴുമക്കളില്‍ ആറാമനായിപ്പിറ ഞാന്‍ അരുമയാകാതിരുന്നതു യാദൃഛികമൊന്നുമായിരിയ്‌ക്കില്ല. ആവര്‍ത്തനം വിരസതയുണ്ടാക്കുമെന്നാര്‍ക്കാണറിഞ്ഞുകൂടാത്തതു. പോരാത്തതിനു എാഴാമതായി അനുജത്തിയും കൂടിവന്നു. എല്ലാവരുടേയും സ്‌നേഹവും വാത്സല്യവും അണമുറിഞ്ഞവളിലേയ്‌ക്കാണൊഴുകിയതു. അവള്‍ വരുമ്പോള്‍ എനിയ്‌ക്കു എാഴുവയസ്സുണ്ടായിരുന്നു. നേരുപറയണമല്ലോ അന്നും അവളിലേയ്‌ക്കു ചൊരിയുവാന്‍ ഇ(തയധികം സ്‌നേഹവും വാത്സല്യവും എന്റെയുള്ളിലുമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു ഇന്നാലോചിയ്‌ക്കുമ്പോള്‍ അത്ഭുതം തോന്നുന്നുണ്ടു കോട്ടോ.എന്നുകരുതി എനിയ്‌ക്കവളോട്‌ അസൂയയും ദേഷ്യവുമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നു കരുതിയേയ്‌ക്കരുത്‌.
മൂടുകീറിയ നിക്കറുമിട്ടുഞാന്‍ സ്‌കൂളിലേയ്‌ക്കു പോകുമ്പോള്‍ പുത്തനുടുപ്പിന്റെ നറുമണവും പരത്തി ചി(തശലഭം പോലവള്‍ പാറിപ്പറു പോകുന്നതുകണ്ടാല്‍ ആര്‍ക്കായാലും അസൂയയും ദേഷ്യവുമൊക്കെ തോന്നും തീര്‍ച്ച. എനിയ്‌ക്കടിവാങ്ങിത്തരുന്നതില്‍ അപൂര്‍വ്വമായിട്ടെങ്കിലും അവളും ചിലപങ്കൊക്കെ വഹിച്ചിരുന്നു.
പ(ന്തണ്ടാമത്തെ വയസ്‌ തീര്‍ച്ചയായും ഒരു വഴിത്തിരിവു തെന്നയാണ്‌. തിരിച്ചറിവുകള്‍ മാലപ്പടക്കം പോലെ ഉള്ളില്‍ ഇടതടവില്ലാതെ വിസ്‌ഫോടനങ്ങള്‍ നടത്തിയ (പായം. എന്റെ ശബ്ദത്തിനു ഘനമേറിയതും കണ്ണുകള്‍ക്കു തീഷ്‌ണത വന്നതും ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെയാണ്‌.
ആദ്യമായി എന്റെ ശബ്ദം ചുമരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ (പതിധ്വനിച്ചപ്പോള്‍ വളഞ്ഞ പുരികങ്ങളോടെ എട്ടുജോഡിക്കണ്ണുകള്‍ എന്ന െതുറിച്ചുനോക്കി.
`കാല(പവാഹത്തിലെ മാറ്റങ്ങള്‍'-എന്ന (പയോഗം എ(ത അര്‍ത്ഥവത്താണ്‌.
കോടാനുകോടി നക്ഷ(തങ്ങളെ അദൃശ്യമായ കാന്തികവലയത്താല്‍ തന്റെ നെഞ്ചോടു ഒതുക്കിനിറുത്തു ക്ഷീരപഥത്തിന്റെ കരങ്ങളും ഹൃദയവും.ക്ഷീരപഥമെന്നപേരിപ്പുറം നെഞ്ചോടുചേര്‍ത്തമര്‍ത്തി ക്ഷീരം പകരുന്ന ജീവിതപ്പാതയിലെ അദൃശ്യമായ സാന്നിധ്യം.
``മോനേ...''
``അമ്മേ....''
``ദാ...വായ തുറക്കൂ...ദാ..ഇങ്ങനേ....''
``മോനുറക്കം വരുന്നുണ്ടോ.....''
``അമ്മ പാടിത്തരട്ടേ`...''
`` ഈ വല്ലിയില്‍ നിന്നു ചെമ്മേ-പൂക്കള്‍
പോകുന്നിതാപറന്നമ്മേ......
തെറ്റീ, നിനക്കുണ്ണീ ചൊല്ലാം-നല്‍പൂ-
മ്പാറ്റകളല്ലേയിതെല്ലാം.....
ദൈവമേ, എന്റെ അമ്മ...
ചങ്ങാതിമാരുടെ അമ്മ. കഥകളിലെ അമ്മ. സിനിമയില്‍ കണ്ട അമ്മ.
എവടെയാണെന്റെ പൊന്നമ്മ.
അമ്മേ...സ്വപ്‌നങ്ങളില്‍ വന്നെങ്കിലുമെന്നെ കോരിയെടുയെടുക്കാത്തതെന്തേ...
ദൈവമേ... ദേവി... എന്നെ സ്‌്‌നേഹമുള്ളോരമ്മ ദത്തെടുത്തെങ്കില്‍.
ഞാനൊരനാഥനായിരുന്നെങ്കില്‍.....
ദൈവമേ...
ദേവീ....
അനാഥത്വത്തിന്റെ ഇരുട്ടില്‍, കത്തുന്ന വിശപ്പിന്റെ കാളിമയില്‍, ആശാന്തമായ മനസ്സിന്റെ വിഹ്വലമായ ചിന്തകള്‍.
``എടാ... അനാഥാ... അവന്റെയൊരുപൂതി. മദ്യം കഴിച്ചാല്‍ പോരാ, അതു തന്നത്താന്‍ വാറ്റിക്കുടിച്ചാലേ ലഹരിയുള്ളൂ പോലും.''
രാഘവേട്ടന്‍ വാറ്റുകലത്തിന്റെ മുകളിലെ പാ(തത്തിലെ വെള്ളം മാറ്റി ഒഴിയ്‌ക്കുകയായിരുന്നു. നീരാവിയായി വരുന്ന ചാരായം തണുപ്പിച്ചു (ദവരൂപത്തിലാക്കുവാന്‍ തണുത്തവെള്ളം മാറ്റിമാറ്റിയൊഴിയ്‌ക്കണം.
``എടാ, രാഘവേട്ടോ... വ്യത്യസ്‌തതതേടിയുള്ള അലച്ചിലല്ലേ ഇതെല്ലാം....''
ഞാന്‍ പാറപ്പുറത്തു ആകാശം നോക്കി മലര്‍ന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
തെളിഞ്ഞ ആകാശം. നക്ഷ(തങ്ങളും ച(ന്ദനും നിലാവും, ധനുമാസത്തിലെ കുളിരും.ന്ന
``രാഘവേട്ടാ, ഇിവന്റെ പിറന്നാളാ. എന്തൊരു യോഗം.''
ചങ്ങാതി സുശീലനാണതു പറഞ്ഞത്‌.
``എടാ, ഇറച്ചി മൂത്തു കരിഞ്ഞുപോകരുത്‌. നീയതുനോക്കു''
`` ഓ... ഓ... രാഘവേട്ടാ, ധനുമാസത്തിലെ തിരുവാതിര. ഡവസംബര്‍ ഇരുപത്തിരണ്ടു. ഒരപാടു (പത്യേകതകളുള്ള ജന്മദിനം. കഷ്ടം... ഈ ജന്മദിനത്തിലും ഇങ്ങനെയൊരു ജന്മം പിറക്കുമല്ലോന്നോര്‍ക്കുമ്പോഴാ... കഷ്ടം.... ''
``ടാ...മതിമതി... നീയാ ജോലി തീര്‍ക്കു...''
രാഘവേട്ടനാണ്‌.
``ടാ..മോനേ...വല്ലപ്പോഴുമിങ്ങനെയൊക്കെയാകാം. എന്നുവച്ചു എന്നുമിങ്ങനെ.... കോളജ്‌്‌ പഠനം.... ഇങ്ങനെ പേരാ... നീ പഴയപോലെയാകണം...''
`` എന്തിനാ രാഘവേട്ടാ... ഓരോ ദിനം കഴിയുന്തോറും നമ്മള്‍ മരണത്തിലേയ്‌ക്കടുക്കുകയല്ലേ.... അതിന്റെ വേഗതയൊന്നുകൂടട്ടേ.''
`` ടാ... അങ്ങനെയല്ലാ...''
``വേണ്ട രാഘവേട്ടാ...മോനെ ഞാനുമായിക്കടുക്കാതിരിയ്‌ക്കാന്‍ വല്ലാതെ പണിപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലേ...''
``ശ്ശേ... എന്താടാ നീയിങ്ങനെ...''
``അതേ രാഘവേട്ടാ, എല്ലാ തന്തമാര്‍ക്കും തള്ളമാര്‍ക്കും ഇപ്പോളൊറ്റ (പാര്‍ത്ഥനയേയുള്ളു, എന്നേപ്പോലൊരുമകനെക്കിട്ടല്ലേയെന്നു. തന്റെ മോന്‍ എന്നോടടുക്കല്ലേയെന്നു. അതെ, ഒരാളും എന്നേപ്പോലാകരുത്‌. ഇതൊരുപാഴ്‌ജന്മം.''
പാറയില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി കുപ്പിയിലിറക്കി വച്ചിരുന്ന ചാരായം ഇറ്റുവീഴുന്ന റ്റിയൂബ്‌ു ഗ്ലാസ്സിലേയ്‌ക്കുപിടിപ്പിച്ചു. ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന ചാരയത്തിലേയ്‌ക്കു നോക്കി.
``രാഘവേട്ടാ, ജയന്റെ അമ്മയോടു പറയണം, അവന്റെ മുന്നിലിരിയ്‌ക്കുന്ന ചോറിനു വിലപറയരുതെന്നു. പിന്നെ അതിന്റെ ജാള്യതയും വേദനയും. അതുമറക്കാന്‍ നിരാഹാരയജ്ഞങ്ങളും പലായനങ്ങളും....''
ചാരായം ചുണ്ടോടുപ്പിച്ചു. ചൂട്‌. പുഴുങ്ങിയ കപ്പയില്‍ നിന്നുമൊരെണ്ണമെടുത്തു ചവച്ചു കൊണ്ടു ഒരു കല്ലിന്മേലിരുന്നു.
ദൂരെ തെളിഞ്ഞു നില്‌ക്കുന്ന തീക്കട്ടപോലെ ചുവന്ന നക്ഷ(തത്തെ നോക്കി. തിരുവാതിര നക്ഷ(തം.
കുടുംബത്തിലെ (െബഡുവിന്നറാണെങ്കിലും, ആണ്‍ക്കരുത്തുണ്ടെങ്കിലും അമ്മ അമ്മയായിരിയ്‌ക്കണം.
ഒറ്റയ്‌ക്കുള്ള യാ(തകള്‍.
വീട്ടിലെ അസാന്നിദ്ധ്യങ്ങള്‍.
ഗ്ലാസ്സിലെബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന ചാരായം വായിലേയ്‌ക്കു കമിഴ്‌ത്തി, ഒറ്റയിറക്കിനു കാലിയാക്കി.
``രാഘവേട്ടാ, അങ്ങനെ പലായനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഞാന്‍ വലിയൊരു മൈതാനമുള്ള ദേവീ ക്ഷേ(തത്തിലെത്തി. ആല്‍ മരങ്ങള്‍ തന്നെ എാഴെട്ടെണ്ണം. വലിയ ചെമ്പകമരം. നിറയെ വെളുത്തപൂക്കള്‍. അനിര്‍വചനീയമായ സുഗന്ധം. ഇളം കാററ്‌. വല്ലാത്തൊരനുഭൂതിയില്‍ ഞാനാ ആല്‍ത്തറയില്‍ ധ്യാനത്തില്‍ മുഴുകിയിരുന്നു. ധ്യാനത്തിനിടയ്‌ക്കെപ്പോഴോ ഉണ്ടായ മയക്കത്തില്‍, പതീയേ, ഒരു ഇളം ചൂടുള്ള മൃദുലമായൊരുകൈ, എന്നെ തഴുകാന്‍ തുങ്ങി. എന്നെ മടിയിലേയ്‌ക്കു പിടിച്ചു കിടത്തി. ആലിലകളിളക്കിയെന്നെ വീശി. ചെമ്പകപ്പൂക്കളുടെ മണം ശ്വസിപ്പിച്ചു. രാഘവേട്ടാ, അന്നാദ്യമായി അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടിലെ സാന്ത്വനം ഞാനനുഭവിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.''
ഗ്ലാസ്സിലേയ്‌ക്കു വീണ്ടും ചാരായം നിറയ്‌ക്കുന്നതിനിടെ ഞാന്‍ തുടര്‍ന്നു.
``എടാ, ദുശ്ശീലാ... ഇുന്നം ദേവീ ക്ഷേ(തങ്ങളിലെ മൈതാനങ്ങളില്‍, ആലിന്‍ചുവട്ടില്‍, ചെമ്പകപ്പൂമരങ്ങളുടെയരുകില്‍, അമ്മയുടെ മുലപ്പാല്‍ ഞാന്‍ രഹസ്യമായി നുണയാറുണ്ടെടാ.''
``ദൈവമേ... ഇങ്ങനേയും നിരീശ്വരവാദമോ... കമ്മ്യൂണിസ്‌റ്റോ...''
അനാഥന്റെ അസ്ഥിത്വ ദുഖവും പേറിയുള്ള നിരാഹാരയജ്ഞങ്ങളും (പയാണങ്ങളും. എങ്ങോട്ടായിരുന്നെന്റെ ഒഴുക്കു. ഒഴുക്കു വെള്ളത്തില്‍ വീണ കരിക്കട്ട പോലെ. ഞാനല്ല, വെള്ളവും ഒഴുക്കും അതിന്റെ ചലനങ്ങളുമായിരുന്നു എന്നെ നിയ(ന്തിച്ചിരുന്നത്‌.
``അമ്മയെക്കാണണമെന്നു തോന്നുന്നില്ലേ...''
കള്ളുഷാപ്പിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തു പാ(തങ്ങള്‍ കഴുകിവയ്‌ക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍.
ചെത്തുകാരന്‍ ഗോപാലേട്ടനാണ്‌ ചോദിച്ചത്‌.
പാ(തം കഴുകല്‍ നിറുത്തി ഞാന്‍ ഗോപാലെട്ടന്റെ മുഖത്തേയ്‌ക്കു നോക്കി. ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി മാ(തമായിരുന്നു എന്റെയുത്തരം.
ഗോപാലേട്ടന്‍ നീട്ടിയ സിസ്സേഴ്‌സ്‌ സിഗരറ്റു കത്തിച്ചു ഒരുകവിള്‍ ഊതിക്കൊണ്ടു തെങ്ങില്‍ചാരിയിരുന്നു ഞാന്‍ ആകാശത്തേയ്‌ക്കുനോക്കി. ച(ന്ദനും നക്ഷ(തങ്ങളുമില്ലാതെ ആകാശം കാര്‍മേഘം മൂടിക്കിടന്നു.
വല്ലാത്ത ഉഷ്‌ണം.
ഗോപാലേട്ടന്‍ ബാക്കി പാ(തങ്ങള്‍ കഴുകി അടുക്കി വച്ചു.
``വിദ്യാഭ്യാസം തുടരണം.''
ഗോപാലേട്ടന്‍ പറഞ്ഞവസ്സാനിപ്പിച്ചു.
വിദ്യാദേവി എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയിട്ടു രണ്ടു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിരിയ്‌ക്കുന്നു.
``ഞാനും കൂടി വരണോ''
ചങ്ങാതിയെന്റെ തോളില്‍ കൈവച്ചു.
``വേണ്ടാ.''
ഞാനവനെ നോക്കാതെ നടന്നു.
അമ്മ കാറില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി വീട്ടിലേയ്‌ക്കു നടന്നു കഴിഞ്ഞിരിന്നു. നല്ല ഇരുട്ടു. സ്ഥിരമായി നടക്കുന്ന വഴിയായിരുന്നതിനാല്‍ തപ്പിത്തടയേണ്ടതില്ല. അമ്മയ്‌ക്കു നടക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടള്ളതുപോലെ. ഞാന്‍ അമ്മയെ മറികടന്നു വേഗത്തില്‍ നടന്നു.
മുറ്റത്തു രണ്ടാമത്തെ ജ്യേഷ്‌ഠന്‍ അക്ഷമയോടെ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. (പവാസജീവിതത്തിലെ ഇടവേളയില്‍ നാട്ടിലെത്തിയതായിരുന്നു, ജ്യേഷ്‌ഠന്‍.
എന്റെ മുഖത്തേയ്‌ക്കു ഉത്‌ക്കണ്‌ഠയോടെ നോക്കി.
``വരുന്നുണ്ടു. ഒന്നും ചോദിയ്‌ക്കണ്ട. അറിഞ്ഞതായിപ്പോലും ഭാവിയ്‌ക്കരുത്‌.''
മറ്റുള്ളവരെനോക്കി താക്കീതായി പറഞ്ഞു.
``എല്ലാവരോടുംകൂടിയാണ്‌.''
അത്താഴം സ്‌പൂണ്‍ കൊണ്ടു കോരിക്കഴിയ്‌ക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി ജ്യേഷ്‌ഠന്‍ നെറ്റിചുളിച്ചു.
``ഒന്നുമില്ല രാവിലെ കയ്യൊന്നു മുറിഞ്ഞു.''
എന്റെ ഉത്തരം വിശ്വസ്സനീയമായിക്കാണില്ല.
മുറിയില്‍ ഇരുട്ടില്‍ സിഗരറ്റിന്റെ തീക്കനല്‍ പകര്‍ന്ന വെളിച്ചം നോക്കിക്കിടക്കുമ്പോഴോര്‍ത്തു.
എന്തിനാണമ്മ ഇങ്ങനെയൊരൊളിത്താവളമുണ്ടാക്കിയത്‌. ക്ഷേ(തദര്‍ശ്ശനമെന്നു പറഞ്ഞു അമ്മ അങ്ങോട്ടെന്തിനാണി(തയും കാലം പോയിരുന്നത്‌. അനുജത്തിയെ വല്ലപ്പേഴും കൊണ്ടു പോയിരുന്നതിനാല്‍ വഴികണ്ടെത്താന്‍ (പയാസപ്പെട്ടില്ല. എങ്കിലും അവളും ഇതുവരേയും എല്ലാം രഹസ്യമാക്കിവച്ചു.
കൂടെ വരാന്‍ വിസമ്മതിച്ചപ്പോള്‍ ഹിസ്‌റ്റീരിയാ ബാധിച്ചവനേപ്പോലെ സ്വയം കടിച്ചുകീറിയതായിരുന്നു എന്റെ കൈപ്പത്തിയുടെ ഉള്‍ഭാഗം.
പക്ഷെ അമ്മ യാ(തകള്‍ അവിടെ അവസ്സാനിപ്പിയ്‌ക്കുകയായിരുന്നു.
ഞാനും അമ്മയും വിരുദ്ധ (ധൂവങ്ങളിലേയ്‌ക്കാണ്‌ യാ(തചെയ്‌തത്‌്‌. പുറം തിരിഞ്ഞുള്ള യാ(ത. ഞങ്ങള്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ. വല്ലപ്പോഴും ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍ പുറം തിരിഞ്ഞു യാ(ത ചെയ്യുന്ന അമ്മയേയാണ്‌ കണ്ടിട്ടുള്ളത്‌്‌.
പക്ഷെ (ധുവങ്ങള്‍ കടന്നാലോ. പിന്നെ യാ(ത അഭിമുഖമായിട്ടായിരിയ്‌ക്കും. ലക്ഷ്യം വിരുദ്ധ (ധുവങ്ങളാണെങ്കില്‍ പോലും.
ആശുപ(തിവാര്‍ഡിലെ എാകാന്തതയില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഭൂതകാലത്തില്‍ നിന്നും വര്‍ത്തമാനകാലത്തിലേയ്‌ക്കും, വര്‍ത്തമാനകാലത്തില്‍ നിന്നും ഭൂതകാലത്തിലേയ്‌ക്കും മൗനമായി യാ(തചെയ്‌തു. മൂന്നര പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു ശേഷം ഞങ്ങള്‍ അഭിമുഖമായിയിരുന്നു. ഞാന്‍പിറന്ന ഗര്‍ഭപാ(തമാണു അമ്മയില്‍ നിന്നും നീക്കം ചെയ്‌തതു. ഞാന്‍ ദാനമായി നല്‌കിയ എന്റെ രക്തമാണിപ്പോള്‍ അമ്മയുടെ സിരകളിലൂടെ ഒഴുകുന്നതു. മുലപ്പാലിലൂടെ എനിയ്‌ക്കു പകര്‍ന്നു തന്ന അമ്മയുടെ ജീവരക്തം.
`` നിങ്ങള്‍ക്കു ഒറ്റയ്‌ക്കു വന്നെത്താന്‍ കഴിയാത്തിടത്തേ ഞാന്‍ വീടുവയ്‌ക്കൂ.''
വീണ്ടുമൊരു പതിറ്റാണ്ടിനു ശേഷം ആശുപ(തക്കിടക്കയില്‍ അമ്മയ്‌ക്കരുകിലിരുന്നു ഞാന്‍ പഴയ വാക്കുകള്‍ ഓര്‍ക്കുകയുയിരുന്നു.
പറഞ്ഞതു പോലെതന്നെ ഞാന്‍ വീടുവച്ചു. രണ്ടു തവണ മാ(തമേ അമ്മ വിട്ടല്‍ വന്നിട്ടുള്ളു. ഒന്നു കുടികേറിത്താമസത്തിനു. മറ്റൊരുസന്ധ്യയില്‍ ആരൊക്കെയോ താങ്ങിപ്പടിച്ചു വഴിനടത്തിയാണ്‌ അമ്മയെ കൊണ്ടു വന്നത്‌്‌. പിറ്റേന്നു തന്നെ തിരികേ പോവുകയും ചെയ്‌തു.
രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പു അമ്മ ചവിട്ടുപടിയില്‍ വീണു. തളര്‍ന്നു കിടക്കേണ്ടതായിരുന്നു. വടികുത്തിയുണെങ്കിലും അമ്മ എഴുന്നേറ്റുനടന്നു.
താങ്ങായി ഞാനൊും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന തിരിച്ചറിവു അമ്മയില്‍ ബലപ്പെട്ട നാളുകളായിരുന്നു അത്‌.
ഊന്നു വടികുത്തിയുള്ള യാ(തയില്‍ രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം, അമ്മ ഇതാ ഈ ആശുപ(തിക്കിടക്കയില്‍, ഒന്നും സംസാരിയ്‌ക്കാതെ, വായിലൂടെ കടത്തിയ റ്റിയൂബിലൂടെ നല്‌കുന്ന (ദവരൂപത്തിലുള്ള ആഹാരത്തിന്റെ രുചിയറിയാതെ, പാതിമയക്കത്തില്‍ ഉറങ്ങുന്നു.
മയക്കത്തില്‍ നിന്നുമുണരുമ്പോള്‍ എല്ലാവരേയും തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടു.
``രാജന്‍...... രാജന്‍.....''
എന്നെ കണ്ടില്ലെങ്കില്‍ അവ്യക്തമായ ശബ്ദത്തില്‍ തിരക്കും.
രാ(തി എാറെവൈകുവോളം ഞാനമ്മയുടെയരുകിലിരിയ്‌ക്കും. തലമുടി തഴുകിക്കൊടുക്കും. നല്ല വെളുത്ത തല മുടിയായിരുന്നു അമ്മയ്‌ക്കു.
`` നമുക്കു ബാക്കിയുള്ള ഭൂമിവിറ്റു കാറുവാങ്ങാം. ഇനി സ്വന്തം കാറില്‍ യാ(ത ചെയ്‌താല്‍ മതി.''
ആശുപ(തിയിലെ മൂന്നമത്തെ രാ(തിയിലാണ്‌ ഞാനിതു പറഞ്ഞത്‌.
അമ്മയുടെ മുഖത്തു സന്തോഷം വന്നുനിറഞ്ഞു. ചുണ്ടില്‍ അതുവരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത അമ്മയടെ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു.
``നേരമേറെയായി. ഇനിയുറങ്ങിക്കെള്ളു.''
പെട്ടെന്നു അടഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ ഒന്നുകൂടി ഇറുക്കിയടച്ചു. ഉറങ്ങുന്നതുപോലെ മുഖം ശാന്തമായി.
ഉറങ്ങിയിരിയ്‌ക്കുമോ. അതോ ഉറക്കം നടിച്ചതോ.
ഞാന്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പുറത്തേയ്‌ക്കു നടന്നു.
എനിയ്‌ക്കറിയാം, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അമ്മ എന്നെ തിരക്കും.
പെങ്ങള്‍, ഞാന്‍ പുകവലിയ്‌ക്കാന്‍ പോയി, ഇപ്പോവരും, എന്നുപറയും. അമ്മ അതുകേട്ടു വീണ്ടും ഉറക്കത്തിലേയ്‌ക്കു മടങ്ങിപ്പോകും.
പുറത്തേയ്‌ക്കു പോകുമ്പോള്‍ ഞാനോര്‍ത്തു.
സ്വാര്‍ത്ഥതയോടെയാണു ഞാന്‍ അമ്മയെ വീക്ഷിച്ചത്‌. ഞാന്‍ ജനിയ്‌ക്കുന്നതിനും മുമ്പേതന്നെ ജീവിതം കടല്‍ക്കിഴവനേപ്പോലെ അമ്മയുടെ ചുമലില്‍ ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചിരുന്നു. കടല്‍ക്കിഴവനേയും ചുമന്നുള്ള യാ(തയില്‍ അമ്മ എന്തുമാ(തം കിതച്ചു. എ(തതവണ ചുവടുറയ്‌ക്കാതെ വീണു. എവിടേയും അത്താണികാണാതെ വേച്ചുവേച്ചുള്ള യാ(ത.
അമ്മ ഒരു സ്‌(തീയായിരുന്നുവെന്നെന്തേ, ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. കരുത്താനായ ഒരു പുരുഷന്റെ സംരക്ഷണം തീര്‍ച്ചയായും അമ്മ ആ(ഗഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. മക്കളേയും ഭര്‍ത്താവിനേയും ഊട്ടി, ഐശ്വര്യ ദേവതയേപ്പോലെ ഗൃഹനാഥയായി ജീവിയ്‌ക്കാന്‍ അമ്മയും ആ(ഗഹിച്ചിരുന്നു.
ഒററമകളുടെ എാകമകളായിരുന്നു അമ്മ. എാഴുമാസം (പായമായപ്പോള്‍ അമ്മമരിച്ചു. അച്ഛന്‍ വേറെ വിവാഹം കഴിച്ചു. മുത്തശ്ശിയുടെ തണലില്‍ വളര്‍ന്നയമ്മ എാകാന്തതയുടെ പീഢനഗൃഹത്തിലാണ്‌ വളര്‍ന്നത്‌ു. എാകാന്തത എന്നും മനസ്സിന്റെ ഭാരമായിരുന്നു.
എാഴുമക്കളെമാ(തമല്ല, അവരുടെമക്കളേയും തന്റെ ചിറകിന്നുള്ളില്‍, ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു, തീറ്റിപ്പോറ്റിയ തള്ളക്കോഴിയായിരുന്നു, അമ്മ.
മനസ്സിന്റെ ശാന്തതതേടിയുള്ള യാ(തയില്‍ കണ്ടെത്തിയതായിരിയ്‌ക്കണം, ആ ഒളിത്താവളവും.
നാലാം ദിവസ്സം.
മുത്തശ്ശിയെക്കാണാന്‍ വന്ന ചെറുമക്കളുടെ മക്കളേയും കൂട്ടി പുറത്തു പോയി തിരിച്ചുവരവേ ആശുപ(തി വരാന്തയുടെ മച്ചിലേയ്‌ക്കു നോക്കി, ഞാനെന്താണ്‌ (പാര്‍ത്ഥിച്ചത്‌.
ഞാനമ്മയുടെയരുകിലിരുന്നു.
തലമുടി തഴുകിക്കൊടുത്തു.
അമ്മയുടെമുഖത്തു സന്തോഷമോ, സമാധാനമോ, സംതൃപ്‌തിയോ. മുഖത്തു വിരിഞ്ഞ (പകാശത്തെ എനിയ്‌ക്കു വേര്‍തിരിയ്‌ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.
`` കാറുവാങ്ങി ഒരു (ൈഡവറേയും വയ്‌ക്കാം. അമ്മയ്‌ക്കിഷ്ടമുള്ളിടത്തേയ്‌ക്കു, ആശുപ(തിയിലോ. ക്ഷേ(തത്തിലോ, മക്കളുടെയടുത്തേയ്‌ക്കോ എങ്ങോട്ടു വേണമെങ്കിലും പോകാമല്ലോ. ''
അമ്മയുടെ മുഖം വടര്‍ന്നു.
``കാറില്‍ ഗമയില്‍ പോകുമ്പോ എന്നെ വഴിയില്‍ കണ്ടാല്‍ കയറ്റുമോയെന്തോ.''
``പോടാ.....''
എന്നെ ശകാരിച്ചതുപോലെ.
എനിയ്‌ക്കമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കണമെന്നുതോന്നി.
മുലപ്പാലിനായി ഞാന്‍ ദാഹിച്ചു.
അമ്മയുടെ മുലക്കണ്ണിനായി എന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ വിടര്‍ന്നു.
അമ്മയുടെ മടിയിലെനിയ്‌ക്കു തലവച്ചുകിടക്കണം.
ഞാനമ്മയുടെ തലമുടി തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അനിര്‍വചനീയമായൊരു (പകാശം അമ്മയുടെ മുഖത്തു വിടര്‍ന്നുനിറയുന്നത്‌ ഞാന്‍ കണ്ടു.
``ഉറങ്ങിക്കൊള്ളു.''
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
അമ്മയുടെ മുഖത്തു ശാന്തത.
അമ്മമയങ്ങി.
മയക്കത്തിലമ്മ ശ്വാസം കഴിയ്‌ക്കുന്നതു നിറുത്തി.
ഇടയ്‌ക്കോരിക്കള്‍.
``അമ്മേ വിളിയ്‌ക്കെടി....''
എന്റെ ശബ്ദം ഉയര്‍ന്നു.
``അമ്മേ.......''
പെങ്ങള്‍ ഞെട്ടി വിളിച്ചു.
``ങ്‌ഹേ.....''
അമ്മ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു.
ഞാനമ്മയെ അപ്പോഴും തഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വീണ്ടും രണ്ടുവട്ടം കൂടി ഇതാവര്‍ത്തിച്ചു. പിന്നെ അമ്മവിളികേട്ടുണര്‍ന്നില്ല.
ഞാന്‍ തഴുകിക്കൊണ്ടിരിയ്‌ക്കേ,
അമ്മ എന്നോട്‌ യാ(ത ചോദിയ്‌ക്കാതെ,
എന്നെ കബളിപ്പിച്ചു പൊയ്‌ക്കളഞ്ഞു.
അപ്പോഴും അമ്മയുടെ മുഖത്തു അനിര്‍വചനീയമായ (പസാദവും, ശാന്തതയും, സംതൃപ്‌തിയും വിടര്‍ന്നു നിന്നിരുന്നു.
അല്‌പം മുമ്പു ഞാനെന്താണു (പാര്‍ത്ഥിച്ചതു.
എങ്കിലും.......ഇപ്പോള്‍........
ഇ(തവേഗം.........
Saturday, July 25, 2009
കൃഷ്‌ണ
കാറ്റത്ത്‌ മഴത്തുള്ളികള്‍ നെയ്‌ത ഭൂമിയുടെ ഉടയാട കൊടിക്കൂറപോലെ പാറിപ്പറന്നു. അമ്മയുടെ ഉടുവസ്‌ത്രമുരിയുന്ന തെമ്മാടി താഴ്‌വരയില്‍ വൃക്ഷങ്ങളെ ഇളക്കിമറിച്ചു.
കുടിയേറ്റമലയിലെ വാഴത്തോപ്പില്‍ കെട്ടിയുയര്‍ത്തിയ കാവല്‍പ്പുരയില്‍ കുങ്കുമഗന്ധം മുറിയില്‍ നിറച്ച്‌ മഴനനഞ്ഞീറനോണവള്‍ മലകയറിപ്പോയി.
അവള്‍ കാച്ചിയ കാപ്പി ചൂടോടൊരുകവിളിറക്കി, പ്രിയ ബ്രാന്‍ഡ്‌ സിഗരറ്റിന്റെ പുക ഒരു കവിളൂതി, അവളുടെ ഉമിനീരും വിയര്‍പ്പും കുങ്കുമഗന്ധവും പറ്റിപ്പടര്‍ന്ന, എന്റെ ശരീരം വീണ്ടും മണത്ത്‌, ഞാനവള്‍ പോയവഴി നോക്കനിന്നു.
പോകുന്നേരം അവളൊന്നും നറഞ്ഞില്ല.
തിളപ്പിച്ച കാപ്പി നിറച്ച ഗ്ലാസ്‌ എന്റെ നേരെ നീട്ടുമ്പോഴും അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. കാളിയ മര്‍ദ്ദനമാടിത്തളര്‍ന്ന്‌ വസ്‌ത്രം ധരിയ്‌ക്കുമ്പോഴും കാപ്പി തിളപ്പിയ്‌ക്കുമ്പോഴും അവളൊന്നും പറഞ്ഞതേയില്ല.
പോകാനിറങ്ങും മുമ്പ്‌ പുണര്‍ന്നെന്നെ ചുംബിച്ചുകൊണ്ടെന്റെ വലംകൈ അവളുടെ അടിവയറ്റില്‍ ചേര്‍ത്തുവച്ചെന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്‌ക്കവള്‍ നോക്കിനിന്നു.
``ഘടോല്‍ക്കചന്‍''
അവളുടെ ചുണ്ടുകനങ്ങി.
അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ അാഴക്കടലിന്റെയാഴവും, മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ പരപ്പും, തിരമാലകളുടെ ഇളക്കവും, വജ്രത്തിന്റെ തിളക്കവുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ പഞ്ചേന്ദ്ര്യങ്ങളിലേയ്‌ക്ക്‌്‌്‌ ഒരായിരം തിരുക്കാണികള്‍ തുരന്നു കയറി.
പിന്നെയൊന്നും പറയാതവള്‍ മഴയത്തേയ്‌ക്കിറങ്ങി. നേരത്തോട്‌്‌്‌ നേരമെത്തിയ മഴ അവളുടെ നെറുകയില്‍ വീണ്‌്‌്‌ പെട്ടിച്ചിതറി. മേനിയിലാകെ പരന്നൊഴുകി അവളെകുതിര്‍ത്തു. മഴനനഞ്ഞീറനോടവള്‍ മലകയറി.
``കൃഷ്‌്‌്‌്‌ണേ....''
കുറച്ചുമുമ്പ്‌ അവളില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി വിയര്‍പ്പു തുടച്ചുകൊണ്ടു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
``എന്റെ പലായനങ്ങള്‍ക്കന്ത്യയില്ല. വാല്‌മീകം ഭേദിച്ചിറങ്ങാനും നേരമായില്ല. ദശാബ്ദങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം അപമാനഭയത്താല്‍, സവര്‍ണ്ണത്തേരുകള്‍ കുപ്പമാടങ്ങളില്‍ പെണ്‍മേനികള്‍ക്കായി തേരോട്ടം നടത്തും കാലം, അമ്മയുമൊത്ത്‌്‌്‌ ജാതി വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ വെന്തുരുകുമീ നാടുപേക്‌ഷിച്ച്‌, അാദ്യപലയനം. ഇക്കാലമത്രയും ഞാന്‍ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു എന്റെ ഈ ഓടക്കുഴല്‍. അതില്‍ നിന്നുമുതിര്‍ന്ന നാദം. നിനക്കായുള്ളയെന്റെ അന്തര്‍ദാഹം. എനിയ്‌ക്കായി നീ സൂക്ഷിച്ച നിന്റെ ഈ മയില്‍പ്പീലി.''
``കാര്‍വര്‍ണ്ണാ.....''
എന്റെ വയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്നും കുതിപ്പില്‍ തളര്‍ന്നും കിതച്ചും കിടന്നവളെന്നെ വിളിച്ചു.
``പ്രാണനാഥാ....എന്റെ ഭീമസേനാ....നിന്റെ പുരുഷഗന്ധം കൊണ്ട്‌്‌്‌ കീചകന്റെ സുഷുമ്‌നയും മസ്‌തിഷ്‌ക്കവും തകര്‍ത്ത്‌്‌്‌ തളര്‍ത്തിയിട്ടവനേ.....ചേര്‍ത്തണയ്‌ക്കുകെന്നെ നിന്‍മേനിയോട്‌്‌്‌. നുകരെട്ടെ ഞാന്‍ നിന്റെ പുരുഷഗന്ധം. രുചിയ്‌ക്കട്ടെ നിന്റെ വിയര്‍പ്പിന്നിപ്പരസം. കൃഷ്‌്‌്‌ണേ... എന്നെന്നെ വളവയ്‌ക്കുന്നുവെങ്കിലും പാഞ്ചാല രാജ്യത്തെ കൃഷ്‌്‌്‌ണയല്ലല്ലോ ഞാന്‍. പാണ്‌ഡവരെന്നെ വേട്ടതില്ല. വേട്ടതോ കീചകന്‍. ഗുരുവായി വന്ന്‌്‌്‌ സ്വതൃഷ്‌ണകളില്‍ വാത്സ്യായനനും ഹിരണ്യകശിപുവും ക്രൗഡില്ല്യനുമായി ഉരഗങ്ങളേപ്പോലെ തൊലിയുരിഞ്ഞ്‌്‌്‌ പരിണമിയ്‌ക്കുന്ന വാത്സ്യായനന്റെ പരാജിത ജന്മമായ കീചകന്‍. നിനക്കായ്‌മാത്രം ഞാനൊളിപ്പിച്ച എന്റെ മയില്‍പ്പീലി ഹാരണ്യകശിപുവിന്റെ തടവറകളില്‍ അവന്റെ രേതസ്സുവീണ്‌ കുതിര്‍ന്ന്‌്‌്‌ ദുര്‍ഗന്ധിയായില്ലേ? പക്ഷേ നിന്റെ സ്‌പര്‍ശത്താല്‍ വീണ്ടും വിടര്‍ന്ന്‌്‌്‌, നിന്റെ ഓടക്കഴല്‍ നാദത്തില്‍ ഇളകിയാടി മധു നിറഞ്ഞുറവപൊട്ടിയ എന്റെ മയില്‍പ്പീലി. നിന്റെ ഹിരണ്യ സ്രവത്താല്‍ സഗന്ധിയായതും പഉമണം പരത്തിയതും നീ അറിഞ്ഞില്ലേ ഗോുപികാ ക്ഷ്‌ണാ.... എന്റെ നരസിംഹമേ.....''
വേദ പഠനകാലത്തൊരുനാള്‍ ഗുരുപൂജകഴിഞ്ഞ്‌്‌്‌ പൂജാമുറിയില്‍ വേദങ്ങളെനിയ്‌ക്കായ്‌ വ്യാഖ്യാനിച്ചീടവേ.....
``ഗുരോ.... ത്രേതായുഗത്തിന്റേയും ദ്വാപരയുഗത്തിന്റേയും അന്ത്യം വിഷ്‌ണു ചൈതന്യത്തിന്റേയുംകൂടി അന്ത്യമായിരുന്നില്ലേ? ലോകാ സമസ്‌താ സുഖി നോ ഭവന്തു എന്ന വാക്യമുണ്ടാക്കിയ മാമുനിയ്‌ക്ക്‌്‌്‌ ഈ ഭൂഗോളത്തിന്റെ എാതെല്ലാം ഭാഗങ്ങളേക്കുറിച്ച്‌്‌്‌ അറിവുണ്ടായിരുന്നു. ലോകം മുഴുവന്‍ സുഖമായി ഭവിയ്‌ക്കാന്‍ നാം എന്തു ചെയ്യണമെന്നാണ്‌ കല്‌പിച്ചത്‌്‌, പ്രഭോ?'' ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
തന്റെ മാറില്‍ പറ്റിക്കിടന്ന പൂണുനൂലില്‍ ഇടതു പെരുവരല്‍ കയറ്റി എനിയ്‌ക്കു നേരെ നീട്ടിപ്പിടിച്ച്‌്‌്‌ താഴോട്ടും മേലോട്ടും ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടെന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്‌ക്ക്‌്‌്‌ തറഞ്ഞു നോക്കി.
അാ നോട്ടത്തിനുമുന്നില്‍ ഞാന്‍ പതറി. മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണച്ചരട്‌ എന്നില്‍ നിന്നുമയാള്‍ തട്ടിയെടുത്തു. എന്റെ ലക്ഷ്യം കണ്ടെത്തിയ കാട്ടാളന്റെ മുഖഭാവം മാറി. സര്‍വ്വം ക്രൗര്യം സ്വാര്‍ത്ഥം അാര്‍ത്തി. ചുവന്ന്‌ തിളങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ എന്റെ എന്റെ ശരീര വടിവുകളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. കവിളുകള്‍ ചുവന്നു തുടിച്ചു. തടിച്ച ചുണ്ടുകള്‍ വിടര്‍ന്നു. നാവ്‌ ചുണ്ടിനെ നക്കിത്തടച്ചു. കീഴ്‌ച്ചുണ്ട്‌്‌്‌ പല്ലുകള്‍ക്കിടയിലമര്‍ന്നു.
നീചന്‍ ഗുരു പത്മാസനത്തിലിരുന്നു. ദൃഷ്ടികള്‍ മേലേയ്‌ക്കുയര്‍ത്തി ഉറപ്പിച്ചുനിറുത്തി. ചുണ്ടുകള്‍ മന്ത്രാക്ഷരിയില്‍ വിറച്ചു. ഗന്ധധൂമങ്ങള്‍ പലതുമുയര്‍ന്ന്‌്‌്‌ മുറിയില്‍ നിറഞ്ഞു. ഒരുനുള്ള്‌്‌്‌ ചൂര്‍ണ്ണം അയാളുടെ പെരുവിരല്‍ കൊണ്ട്‌്‌്‌ എന്റെ പുരികങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും മുകളിലേയ്‌ക്ക്‌്‌്‌ മുടിയിഴകള്‍ വരെ നീട്ടി ഗോപിക്കുറി വരച്ചു. വിതുകൈക്കുമ്പിളില്‍ രുചിഭേദമുള്ള ജലം പാനം ചെയ്യാന്‍ തന്നു. ഒരുപിടി സുഗന്ധ ധൂളി എന്റെ മുഖത്തേയ്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌ക്കെറിഞ്ഞു. നിറഭേദമുള്ള ജലം കുടിപ്പിച്ചു. ഒരുനുള്ള്‌ ചൂര്‍ണ്ണം എന്റെ നാവില്‍ തൊട്ടു. പതിയേ എന്റെ കാഴ്‌ചകളിലേയ്‌ക്ക്‌്‌ വൃന്ദാവനവും ഹൈമവതിയും വെള്ളിമേഘങ്ങളും കടന്നുവന്നു. മുറിയും ഗുരുവും ഭൂമിയും കാഴ്‌ചയില്‍ നിന്നും പോയി മറഞ്ഞു.
മേഘപാളികള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഞാന്‍ മലര്‍ന്നു പറന്നു. കാറ്റിലെന്റെ വസ്‌ത്രങ്ങള്‍ ഇളകിപ്പറന്നു. ഊര്‍ന്നു ഉരിഞ്ഞു ഞാന്‍ നഗ്നയായി. മഞ്ഞുമലാഗ്രത്തില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ താഴ്വാരത്തിലേയ്‌ക്ക്‌്‌്‌ മലര്‍ന്നും കമിഴ്‌ന്നും ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി. മലമുകളിലേയ്‌ക്ക്‌്‌്‌ നിരങ്ങിക്കയറി. വൃന്ദാവനത്തില്‍ ഞാന്‍ വിഭ്രമശൃംഗാര നൃത്തമാടി. മാനസസരസ്സില്‍ അരയന്നങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം നീന്തിത്തുടിച്ചു. അവര്‍ക്കൊപ്പം ഞാന്‍ അമരാവതിയിലേയ്‌ക്കു പറന്നു. പറക്കവേ വിചിത്രരൂപിയായൊരു തവിട്ടുപ്പക്ഷി എന്റെ മയില്‍പ്പീലി ലക്ഷ്യമാക്കി പറന്നടുത്തു. പക്ഷിയെക്കണ്ട്‌്‌ മയില്‍പ്പീലി തിളങ്ങി വിടര്‍ന്ന്‌്‌്‌ ഉന്മാദ നൃത്തമാടി. മയില്‍പ്പീലിയ്‌ക്കടിയില്‍ മധുനിറഞ്ഞുറവ പൊട്ടി. പക്ഷി തന്റെ കൊക്കുകൊണ്ട്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌ു മയില്‍പ്പീലിയില്‍ തൊട്ടു. പെട്ടെന്ന്‌്‌്‌ു കൊക്ക്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌ു വെട്ടിവിറച്ചു. മയില്‍പ്പീലിയ്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌ക്കു മുകളിലേയ്‌്‌ക്ക്‌ പക്ഷി കൊക്കിലൂടെ വിസര്‍ജ്ജിച്ചു. ാാകാശത്ത്‌്‌ു വെള്ളിമേഖങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും പടിവിട്ടു ഞാന്‍ താഴേയ്‌ക്ക്‌്‌ു പതിച്ചു.
ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന ഞാന്‍, അലങ്കോലപ്പെട്ട പൂജാമുറിയില്‍ നഗ്നയായി രേതസ്‌ വീണ്‌്‌ു നനഞ്ഞു ദുര്‍ഗന്ധിയായ മയില്‍പ്പീലിയും അതിനടിയില്‍ ഉഴുതുമറിക്കാത്ത കൃഷിയിടവുമായി മലര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടു. എനിയ്‌ക്കരുകില്‍ നഗ്നനായി വിയര്‍ത്ത്‌ു കിതച്ച്‌ു തളര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന ഗുരുവായിരുന്ന നീചന്‍ രാക്ഷസനെ കണ്ടു. അവന്റെ നഗ്ന ശരീരത്തില്‍നിന്നു മുയര്‍ന്ന ദുര്‍ഗന്ധത്തില്‍ എനിക്കു മനം പുരട്ടി. ക്രൗഡില്ല്യതന്ത്രത്തില്‍ ഞാന്‍ ഹിരണ്യന്റെ തടവറകളില്‍ തടവുകാരിയായി,നരസിംഹമെത്തുന്നതും,പ്രഹ്ലാദന്‍ എന്റെ ഗര്‍ഭത്തില്‍ പിറക്കുന്നതും കാത്തു ഞാന്‍ കിടന്നു. അശക്തനായ നിരായുധനാല്‍ ഉഴാതെ ഊഷരയായി ഞാന്‍.
ദേവദേവാ...ഫലായുധാ... നീവരും വരെ കലപ്പയുടെ മൂര്‍ച്ചയും ശക്തിയും ഉന്മാദവും ലഹരിയും രതിയും രതിമൂര്‍ച്ഛയും ഞാനറിഞ്ഞില്ല.
അര്‍ത്ഥശാസ്‌ത്രത്തിന്റെ ഇരുണ്ട ഇടനാഴികളിലവനെന്നെ രാജപ്രമുഖര്‍ക്ക്‌ രമിയ്‌ക്കാന്‍ കൊടുത്തു. അവനേപ്പോലെ ഇവന്മാരും ഷണ്ഡന്മാരായിരുന്നു. രാജസദസ്സുകളില്‍ ഭീമാ....ദുശ്ശാസനനെന്റെ മടിക്കുത്തഴിച്ചു. ഭീമസേനാ... നിന്റെ നിസ്സഹായതവെടിഞ്ഞെന്നെ വനവാസത്തിനെങ്കിലും കൊണ്ടു പോകു. മാരീചന്റെ മായയില്‍ ലഷ്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌മണരേഖ മറികടന്നു ഞാന്‍ രാവണന്റെ തടവു കാരി യായി. അഗ്നിപരീക്ഷകഴിഞ്ഞിട്ടുമെന്നെ വധിയ്‌ക്കുവാനോ ഉപേക്ഷിക്കുവനോ നീ ഉത്തരവിടുന്നത്‌്‌ു ശ്രീരാമചന്ദ്രാ.....
ഈ ദമയന്തിയെ ചുവന്നപട്ടാംബരം കൊണ്ടു പുതപ്പിക്കൂ ഭൈമീകാമുകാ....
തടവറകളില്‍ ഇടനാഴികളില്‍ രാജസദസ്സുകളില്‍ അരമനകളിലും എനിയ്‌ക്കായവന്‍ പതിവായി നീതിസാരം നടത്തി. വേദ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലൂടെ എന്നെ എന്നുമവന്റെ തടവറകളില്‍ കിടത്തി അനുഭവിക്കാമെന്നവന്‍ വ്യാമോഹിച്ചു.
വീണ്ടുമൊരിക്കല്‍ ഞാനവനോടുചോദിച്ചു.
``പ്രാണനാഥാ...ബ്രാഹ്മണന്‌ു മറ്റു ജാതിയില്‍ ജനിക്കുന്ന മക്കള്‍ മാതൃജാതിയേക്കാള്‍ ഉല്‍കൃഷ്ടരും, ബ്രാഹ്മണിയില്‍ ശൂദ്രനും മറ്റും ജനിക്കുന്ന സന്താനം ചണ്ടാലനേക്കാള്‍ ഹീനനും നികൃഷ്ടനുമാകുന്നതിന്റെയുക്തി യെന്ത്‌ു?''
``ലോകാ സമസ്‌താ....സുഖിനോ.....ഭവന്തു.''
``ഹിരണ്യാ...കീചകാ...എന്റെ കൃഷിഭൂമി ഇപ്പോഴും ഊഷരമായി രിക്കുന്നതെന്തേ?''
``ലോകാസമസ്‌താ.....സുഖിനോ......ഭവന്തു.....''
``ഷണ്ഡാ....പാതിവ്രത്യം വേണ്ടതാര്‍ക്കു? കൃഷ്‌ണന്റെ രാധ പതിവ്രതയോ? ന:സ്‌ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യ മര്‍ഹതീ എന്നു പറഞ്ഞവന്റെ നാവിലോ തിച്ചോറിലോ കുഷ്‌ഠം?''
``കൃഷ്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌ണേ....പാഞ്ചാലിയുടെ പൂര്‍വ്വജന്മമായ നളായണിയെ നിനക്കറിയില്ലേ? കുഷ്‌്‌്‌്‌്‌ഠ രോഗിയായ ഭര്‍ത്തൃമുനിയേ പാതിവ്രത്ത്യത്തോടെ പരിചരിച്ചില്ലേയവള്‍.''
``ദുഷ്ടാ....ഭര്‍ത്തൃമുനി നളായണിയുടെ അഭ്യര്‍ത്ഥനമാനിച്ചു പഞ്ച ബാണ തുല്ല്യരായ അഞ്ചുയുവാക്കളുടെ രൂപത്തില്‍ ദീര്‍ഘകാലം രമിച്ചില്ലേ? പോരെങ്കില്‍ പാഞ്ചാല പുത്രിയായി അടുത്ത ജന്മത്തില്‍ പിറക്കുന്നയവള്‍ക്കു കോമളരൂപികളുായ അഞ്ചു ഭര്‍ത്താക്കന്മാരെ ഒരേ സമയം ഭര്‍ത്താക്കന്മാരായി ലഭിക്കുമെന്ന വരവും നല്‌കിയില്ലേ?''
ഓരോചോദ്യവും അയാളെ പ്രകോപിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ശക്തിയായി അയാളെന്നെ അയാളിലേയ്‌ക്കു വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. എന്റെ വസ്‌ത്രങ്ങള്‍ പറിച്ചെറിഞ്ഞു. മൃതുലതകളിലയാളുടെ പല്ലും നഖവും ആഴ്‌ന്നിറങ്ങി. സ്വയം നഗ്നനായി. പിടയ്‌ക്കുന്നയെന്നെ പൂജാമുറിയിലെ തറയില്‍ താങ്ങിക്കിടത്തി. വിഗ്രഹങ്ങളും ചിത്രങ്ങളും തെറിച്ചുവീണു. നിലവിളക്കുകള്‍ തറയില്‍ വീണുരണണ്ടു. നിലവിളക്കിലെയെണ്ണ തറയില്‍ വീണു പരന്നൊഴുകി. ദീപനാളം കെട്ടു. പൂജാപുഷ്‌്‌്‌്‌പങ്ങള്‍ ചിതറിത്തെറിച്ചു.
മുടിക്കുത്തില്‍ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചെന്നെ വലിച്ചുയര്‍ത്തി. പിളര്‍ന്ന എന്റെ വായിലേക്കാപക്ഷി വിസര്‍ജ്ജിച്ചു.
മനം പുരട്ടി കുടല്‍മാല കീഴ്‌ുമേല്‍ മറിഞ്ഞു ഞാന്‍ ഛര്‍ദ്ദിച്ചു.
എന്റെ കാല്‍നഖങ്ങളില്‍ ശക്തമായി ചവിട്ടിക്കൊണ്ടവന്‍:-
``ന:സ്‌ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യ മര്‍ഹതീ....ലോകുസമസ്‌താ....സുഖിനോ....ഭവന്തു''
എന്നവന്‍ പുലമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
``നീചാ....നിനക്കായൊരുദിനമെന്‍ ഭീമന്‍ വന്നു ചേരും. എനിക്കായവന്‍ സൗഗന്ധികപുഷ്‌പങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവരും. നൂറ്റവരെകൊല്ലും. ദുശ്ശാസനാ....നിന്റെ വയര്‍ പിളര്‍ന്ന്‌ു ഭീമന്‍ ചോരകുടിയ്‌ക്കും. നിന്റെ ചോരയിലെന്റെ അഴിഞ്ഞ കൂന്തല്‍ കുതിര്‍ക്കും. നീ കാരണം ഊഷരയായയെന്റെ കൃഷിഭൂമിയവന്‍ ഉഴുതുമറിക്കും. വിത്തുകള്‍ വിതക്കും. മുളയ്‌ക്കും. പുഷ്‌പിക്കും. പൂമണം പരക്കും, കായ്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌ക്കും.''
അവന്റെ താഢനങ്ങളേറ്റുവാങ്ങവേ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
വാഴത്തോപ്പിലെ കാവല്‍മാടത്തില്‍ തളര്‍ന്നുകിടന്ന കൃഷ്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌്‌ണ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു ഒറ്റ വസ്‌ത്രം ധരിച്ചു നഗ്നത മറച്ചു. ഒരു കയ്യില്‍ വീഞ്ഞു കുപ്പിയുമെടുത്തു മഴ കോരിച്ചൊരിയുന്ന വാഴത്തോപ്പിലേ്‌ക്കെന്നെ വലിച്ചു കൊണ്ടു പോയി. വാഴത്തോപ്പില്‍ ഒരു പീഠം പോലുയര്‍ന്നു നിന്ന കല്ലില്‍ അവളിരുന്നു. എന്നെ അവളുടെ മടിയിലേക്കവള്‍ ചായിച്ചുകിടത്തി. വായിലേക്കു ചഷകം കമിഴ്‌ത്തി വീഞ്ഞു പകര്‍ന്നു. ഒരു കവിള്‍ അവളുമിറക്കി. മഴ ഞങ്ങളുടെ മേല്‍ ധാരമുറിയാതെ പെയ്‌്‌്‌്‌തുകൊണ്ടിരുന്നു.
ചുംബനങ്ങള്‍, ആലിംഗനങ്ങള്‍. കണ്ണുനീര്‍ മഴത്തുള്ളിയില്‍ ലയിച്ചു ചാലിട്ടൊഴുകി.
അവള്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
ഭീമസേനാ...ക്ഷത്രിയാ... രക്ഷിയേ വേട്ടു പിതൃസനേഹം ഘടോല്‍ക്കചനില്‍ ചൊരിഞ്ഞവനേ, രാക്ഷസാ....നീയാണു മാനവന്‍ ..എന്റെ പ്രാണപ്രിയനേ നീ, നിലാവെളിച്ചം നിറഞ്ഞൊഴുകിയ എന്റെ കിടപ്പറയിലേക്കു കൊടങ്കാറ്റായി വന്നു. ചുഴലിക്കാറ്റായി എന്നെ ചുഴറ്റി. എന്റെ ചുഴികളിലേക്കു ആഴ്‌ന്നിറങ്ങി. എന്റെ കുങ്കുമക്കായ പൊട്ടി. രക്തം വാര്‍ന്നു. കുങ്കുമഗന്ധം മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞു. മത്സ്യമായും മാനായും മാനത്തെപറവയായും നീ എന്നില്‍ കളിയാടി. എന്നെ മണിവീണയായി മീട്ടി. പാമ്പിനേപോലെ ചുറ്റി. അശ്വന്നെ പോലെ കുതിച്ചു. ഫലായുധാ നീയെന്റെ കൃഷിയിടമാകെ നിന്റെ കലപ്പകൊണ്ട്‌ു ഉഴുതുമറിച്ചു. ഊഷരമായിരുന്ന എന്നില്‍ നീ വിത്തു വിതച്ചു. ഉറവപൊട്ടി. നീര്‍ച്ചാലിലൂടെ വെള്ളമൊഴുകി. കുളം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞൊഴുകി. കിടക്കയും മാര്‍ബിള്‍ തറയും കുതിര്‍ന്നു. നിന്റെ പുരുഷഗന്ധം മുറിയില്‍ നിറഞ്ഞു.
സുഖദമായ ആലസ്യത്തിലെന്നെ മയക്കിക്കിടത്തി ജാരന്‍ നീ കള്ളത്തെമ്മാടിക്കാറ്റു പോലെ പുറത്തേക്കൊഴുകിപ്പോയി. പുറത്തു ചന്ദ്രന്‍ എന്റെ നഗ്നതയിലേക്കു ഒളിഞ്ഞു നോക്കി. എഇെറ മേല്‍ നിലാവു പൊഴിച്ച്‌ു കള്ളച്ചിരിയോടെ നിന്നു. ആലസ്യപൂര്‍വ്വം തളര്‍ന്നു കിടന്നയെന്നെ ഇളങ്കാറ്റു തഴുകി തലോടി. മദാലസയായി എന്റെ അംഗങ്ങള്‍ വിടര്‍ത്തി നിന്നെ വീണ്ടും കൊതിച്ചു ഞാന്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്നു.
കതകു തുറന്നകത്തു വന്ന കീചകന്‍ നിന്റെ സുഗന്ധത്തില്‍ ലയിച്ചു നിര്‍വൃതിയില്‍ നഗ്നയായി മലര്‍ന്നി കിടക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടമ്പരന്നു.
മുറിയില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്ന നിന്റെ പുരുഷഗന്ധം എന്തെന്നറിയാതെ മൂക്കുവിടര്‍ത്തി.
ചുളിഞ്ഞ കിടക്കയും രേതസ്‌ുഗന്ധവും ആലസ്യത്താല്‍ തളര്‍ന്ന എന്റെ നഗ്നതയും അവനില്‍ തിരിച്ചറിവുണ്ടാക്കി.
``കൃഷ്‌ണേ.....''
നിന്റെ പുരുഷഗന്ധം അയാളുടെ തലച്ചോറിന്റെ പാളികളിളക്കി. സുഷുമ്‌നയില്‍ ഒരുമിന്നല്‍. പേപ്പട്ടിയുടെ ചേഷ്ടകളോടെ ഇളിച്ചപല്ലുകള്‍കാട്ടി മുരണ്ടു. വായില്‍ നുരയും പതയും നിറഞ്ഞൊഴുകി. ഇരുകൈകളും നീട്ടിക്കൊണ്ടു വികൃതശബ്ദത്തോടവന്‍ എനിക്കു നേമെര കുതിച്ചുടുത്തു.
നമ്മുടെവിയര്‍പ്പും രേതസ്സും മദജലവും വീണമാര്‍ഭിള്‍ത്തറയിലവന്റെ ചുവടുകള്‍ തെന്നി. തലയുടെ പിന്‍ഭാഗം ഭിത്തിയിലിടിച്ചവന്‍ താഴെ വീണു. കണ്ണും കാതുമൊഴിച്ചു സര്‍വ്വാംഗം തളര്‍ന്നയാള്‍ വീല്‍ച്ചെയറില്‍ ജീവിതിന്ത്യത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിലല്ലേ കാര്‍വര്‍ണ്ണാ.....
നമ്മള്‍ രാധയും ക,ഷ്‌ണനുമല്ലേ.....
മന്മഥാ....നീ.....മന്മഥലീലകളാടുക.....ഈ രതിയില്‍..... ഇനിയുമിനിയുമാ വോളം.
മാറോടടുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടവളെന്നെ ചുംബനങ്ങള്‍ കൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞു. പീഠത്തിലേക്കു മലര്‍ത്തിയിട്ടയെന്നിലവള്‍ കാളിയ മര്‍ദ്ദനമാടി. കാളകൂടവിഷം ഛര്‍ദ്ദച്ചു ഞാന്‍ തളര്‍ന്നു വീണു.
തളര്‍ന്നയെന്നെ പുണര്‍ന്നു കൊണ്ടവള്‍ ചോദിച്ചു.
``ദേവാ...മാധവാ...വീണ്ടുമീ രാധയെ വേര്‍പിരിഞ്ഞു പോകുവതെങ്ങു നീ....? നിന്റെ മുരളികയില്‍ ലയിച്ചു നിനക്കായി നൃത്തം ചെയ്‌തെനിക്കു മതിയായില്ല....കൃഷ്‌ണ....''
``പോകാതെനിക്കാവില്ല മാധവി. പലായനങ്ങള്‍. പോര്‍ക്കളങ്ങളിലെ നിലവിളികള്‍. ഹിരണ്യപുരികളില്‍ ക്രൗഡില്ല്യന്മാര്‍ അവരുടെ പരവതാനികള്‍ ദൈവത്തിന്റെ രക്തം കൊണ്ടു കുതിര്‍ക്കുന്നു. പോകാതെനിക്കാവില്ല. കാത്തിരിക്കുകയെന്നെ നീ. യാത്രയാക്കുകയെന്നെ കൈകേയി....''
``ദേവാ......നീയില്ലാതെ ഞാന്‍...? വീണ്ടും ഞാന്‍ തടവറകളിലേക്കു.......? എത്രനാള്‍ യുഗാന്ത്യം വരേയോ കാര്‍വര്‍ണ്ണാ.....ഇനിയുള്ള എന്റെ ഈ കാത്തിരുപ്പു.....?''
പിന്നെ അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പോകാനിറങ്ങും മുമ്പു പുണര്‍ന്നെന്നെ ചുംബിച്ചുകൊണ്ടെന്റെ വലംകൈ അവളുടെ അടിവയറ്റില്‍ ചേര്‍ത്തിവച്ചെന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കവള്‍ നോക്കിനിന്നു.
``ഘടോല്‍ക്കചന്‍....''ആവളുടെ ചുണ്ടുകളനങ്ങി.
കണ്ണുകളില്‍ ആഴക്കടലിന്റെയാഴവും മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ പരപ്പും. തിരമാലകളിടെ ഇളക്കവും.വജ്രത്തിന്റെ തിളക്കവും. എന്റെ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളിലേക്കു ഒരായിരം തിരുക്കാണികള്‍ തിരിഞ്ഞുകയറി.
അവള്‍ കാച്ചിയ കാപ്പി ചൂടോടൊരുകവിളിറക്കി പ്രിയ ബ്രാന്‍ഡ്‌ു സിഗരറ്റിന്റെ പുക ഒരു കവിളഉതി, അവളുടെ ഉമിനീരും വിയര്‍പ്പും കുങ്കുമഗന്ധവും പറ്റിപ്പടര്‍ന്ന എന്റെ ശരീരം മണത്തു, ഞാനവള്‍ പോയവഴി നോക്കിനിന്നു.
കൊടുങ്കാറ്റൂതിയ മലമുകളില്‍ മഴ താണ്ടവമാടി.
ഭൂഗര്‍ഭത്തിനുള്ളിലൊരു മുഴക്കമുണ്ടായി.
മലയൊന്നു വിറച്ചു.
ഹുങ്കാരശബ്ദത്തോടെ വെള്ളം ചീറ്റിത്തെറുപ്പിച്ചു മല താഴേക്കിറങ്ങി വരികയായിരുന്നു.
Subscribe to:
Posts (Atom)